فال هفته

فال هفته
د فروردين ماه : شادي های خورشيدی باز ميگردند . اين هفته، هفته شماست . در اوايل اين هفته هم پيمانان قوی اجتماعي و احساسي خواهيد داشت . در اين هفته لازم است روی مسايل مالي خود بازنگری کنيد، اين کار پايداری مالي شما را تضمين ميکند و ارتباطات خانوادگي اهميت اين کار را افزايش ميدهد . در اين هفته با شادی زياد خواهان برقراری روابط و آغاز صداقت های تازه ای باشيد . در اواخر اين هفته برخي مشکلات برای شما رخ خواهند داد و بايد با خونسردی خود را حفظ کنيد
دد ارديبهشت ماه : اين هفته رهايي کامل از شرايط قبلي را به ارمغان مي آورد . اين هفته زمان مناسب براي بازنگری در موضوعات ارزشمند است . روش کار اکنون در دست شما ست و توانايي کامل برای اجرای آن داريد . همکاری در محيط کار و سازندهي مجدد منابع برای شما مفيد است . جلسات و ملاقاتها برای شما نتايج عجيبي در اين هفته به همراه خواهند داشت دد خرداد ماه : فلسفه شما از زندگاني به موضوعات بهتری تغيير خواهد کرد و بهينه گرايي شما در اين دوره رشد خواهد کرد . ايده آل های شما در مورد روابط شخصي متعادل خواهند شد و همچنين تاثير به سزايي در زندگي شما خواهند داشت . در اين ماه ممکن است تيم محبوب شما پيروز نشود ولي در عرض فرصتهای مناسب ديگری خواهد شد . در اين هفته بايد به فعاليتهای فيزيکي افزوده شده خود توجه داشته باشيد و از آنها لذت ببريددد تير ماه : با اينکه در اين هفته توجه بيشتری بر اقوام و خويشاوندان خود داريد ممکن است اندکي احساس تنهايي کنيد . در اين هفته بهتر است به احساسات موجود در کنار خود توجه داشته باشيد و از آنها بي تفاوت نگذريد و به نظر ميرسد که مرتب مورد تهاجم احساسات هستيد ! نزديکترين دوست شما نصيحت هاي خوبي به شما ميکند . به موضوعات مهمي که ديگران به شما گوشزد ميکنند خوب توجه داشته باشيد . در اين هفته سعي کنيد گامهای ترقي را قدم به قدم برداريد و در هر صورت احتياط را پيشه کنيددد مرداد ماه : اين هفته برای شما بسيار عجيب است و روح متعالي به شما دميده شده است . درخواست هاي شما خودشان در محيط اجتماعي مطرح شده اند . از تحريکات سياسي در کار خود و مخصوصا" در اواخر ماه بر حذر باشيد . خطاهای جالبي از شما سر ميزنند ولي هنگامي که در وضعيت حکميت قرار داريد نگذاريد اين خطاها بروز کنند . در اين هفته دوستي شما با ديگران توسط خود شما کامل شده است . گاه با خود در گوشه اي خلوت کنيد دد شهريور ماه : شما همچون يک قطار راه خواهيد رفت ! شما ممکن است بيش از توانايي خود در پذيرش لطمات اجتماعي ضربه خورده باشيد ! در اين هفته به صورت يک مسابقه سرعت از اين جلسه به آن جلسه ميرويد ولي خوشبختانه آشنايي با فنون سازماني شما را سر وقت نگه مي دارد حتي اگر باعث اضطراب و نگراني شما باشد . در اين هفته پيمانهای دوستي مهمي خواهيد داشت که برخي فشارها و مسئووليت ها را از روی دوش شما بر ميدارد . در اين هفته برخي موضوعات کوچک ممکن است باعث نگراني شما شوند ولي از اين موضوع تعجب نکنيددد مهر ماه : در همه اسناد و پيمان ها به احتياط توصيه ميشود . توجه بر روی دارايي های واقعي ممکن است برای شما گيج کننده باشد . اگر نميدانيد چه کنيد بهتر است انجام ندهيد . در اين هفته زندگي اجتماعي و احساسي شما غني است . حتي شما با آنهايي که لحظات کوتاهي دور از شما بوده اند ارتباط خواهيد داشت . در اين هفته ممکن است علاقمند باشيد که در خانه بمانيد و از اين موضوع زياد متعجب نشويددد آبان ماه : شما در اوايل هفته تنهايي و انزوا را جستجو ميکنيد . در اين هفته دقت و توانايي شما در هدايت از پشت صحنه به اوج خواهد بود ! در اين هفته مکالمات شخصي شما مشابه مکالمات حرفه ای است . اين وضعيت در تمام زمانها وجود خواهد داشت . در اين هفته خطرها کمتر شما را تهديد مي کنند و بيشتر ديده خواهيد شد . مشکلاتي در فروش اندوخته ها و همچنين امنيت در شرکت وجود دارد و باعث خواهند شد ذهن شما حول اين موضوعات بچرخد و درگيری شما از اي نوع باشد دد آذرماه: بله اين هفته يک هفته برای بهتر، سريعتر و دراماتيک انجام دادن کارهاست . غرور را از قلب خود جدا سازيد . در اين هفته ممکن از دوستي با برخي افراد مشکلاتي برايتان ايجاد شود، اين مشکلات را به فال نيک گرفته و لذت ببريد . در اين ماه روابط شخصي و خانوادگي شما گسترش خواهند يافت . برخي افراد در کنار شما هستند که از زندگي عالي سرباز ميزنند، اين افرار يک يا دو مانع در اين هفته برای شما ايجاد خواهند کرد، در اين هفته فلسفه بهينه گرايي شما قابل اجرا نيست، نگران نباشيد و لبخند بزنيددد دی ماه : برخي تضادهاي خانوادگي شما نگران کننده خواهد بود . تعريف شما از امنيت به سرعت تغيير خواهد کرد . آنچه شما قبلا" از آن احساس آرامش و امنيت ميکرديد ممکن است اکنون باعث ناراحتي شما باشد . دارايي هاي شخصي شما با يک سادگي بجا فعال خواهند شد و براي شما مناسب است که يک شرکت تاسيس کنيد و يا يک نقل و انتقال را آغاز کنيد . با اين همه تغييرات نامنظم شما خود منظم و فعال بوده و کمتر دچار دردسر ميشويد دد بهمن ماه : ارتباطات و مذاکرات عالي با شرکای مالي و احساسي شما رخ خواهند داد . اشتراک در نظرات و ايده ها شايستگي در انجام کارها را به ارمغان خواهد آورد . الگوهای قديمي ناخواسته با موارد مناسب و ايده آل جايگزين خواهند شد . شما ممکن است روابط نزديکتری با پسران و پدر خود داشته باشيد و چنين حالتي را مدت طولاني نداشته ايد . اکنون زمان آن است که يک روش جديد در برداشتن گامهای خود اتخاذ کنيد . فکر کنيد ! برنامه ريزی کنيد ! مطمئن باشيد ! پس انجام دهيددد اسفند ماه : دوستان و شرکای شما ممکن است به فرصتهای جديد اجتماعي دست يابند . در اوايل هفته اجتماع با دوستان دور و نزديک خوب است ! فلسفه شما از زندگاني بر اساس توجه به شانس در نظر گرفته خواهد شد . در اين هفته ممکن است از شما درخواست شود بيشتر صحبت کنيد و در اجتماع محل زندگي خود بيشتر حضور داشته باشيد . از اين فرصت عجيب خوب استفاده کنيد و ديگران را تشويق کنيد تا يک فهاليت مفيد را آغاز کنند

يك همسر فقط همراه آدم نيست او كل تقدير است

باور كن كه....................

لازم نيست كسي به غير از خودتان باشيد فقط كافي است از كسي كه قبلاً بوده ايد بهتر باشيد
***********************
يك همسر فقط همراه آدم نيست او كل تقدير است
*************************
انسان عاشق زيبايي نمي شود بلكه آنچه عاشقش مي شود در نظرش زيباست
**************************
زندگي آن نيست كه هر چه مي خواهيد داشته باشيد بلكه آن است كه هر چه داريد بخواهيد
*********************** ***
كسي كه نمي تواند احمق شود نمي تواند عاقل باشد
***************************
بزرگي را به كس نمي بخشند بايد خود آن را به دست آوري
****************************
گاهي اوقات در زندگي خيلي زود دير مي شود
*****************************
براي اينكه بزرگ باشي نخست كوچك بودن را تجربه كن
*****************************
هر كس با حق گلاويز شود حق او را به زمين مي افكند
******************************
هرگز به دنبال كسي نبوده ام كه بتوانم با او زندگي كنم بلكه به دنبال كسي بودم كه نتوانم بي او زندگي كنم.

تنها بايد قوي و پُر استقامت باشيم و همه روزه در انتظار روزي بهتر و شادتر از روزهاي پيش باشيم

اين ديوانگيستکه از همه گلهاي رُز تنها بخاطر اينکه خار يکي از آنها در دستمان فرو رفته است متنفر باشيمکه همه روياهاي خود را تنها بخاطر اينکه يکي از آنها به حقيقت نپيوسته است رها کنيم که اميد خود را به همه چيز از دست بدهيم بخاطر اينکه در زندگي با شکست مواجه شده ايمکه از تلاش و کوشش دست بکشيم بخاطر اينکه يکي از کارهايمان بي نتيجه مانده استکه همه دستهايي را که براي دوستي بسوي ما دراز مي شوند بخاطر اينکه يکي از دوستانمان رابطه مان را زير پا گذاشته است رد کنيمکه هيچ عشقي را باور نکنيم بخاطر اينکه در يکي از آنها به ما خيانت شده استکه همه شانس ها را لگدمال کنيم بخاطر اينکه در يکي از تلاشهايمان ناکام مانده ايمبه اميد اينکه در مسير خود هرگز دچار اين ديوانگي ها نشويمو به ياد داشته باشيم که هميشهشانس هاي ديگري هم هستنددوستي هاي ديگري هم هستندعشق هاي ديگري هم هستندنيروهاي ديگري هم هستند

به نام خالق عشق سلام به شكيبايي و صبر

سلام به شكيبايي و صبرمي دانم كه برف عمرش كوتاه است و سپيدي اش جاودانمي دانم كه با رفتن پاييز سپيدي مي آيد، ترنم دلپذير عشق مي آيد، قدم زدنهاي عاشقانه روي زمين برفي در تنهايي غريبانه سكون مي آيد، اما اين را هم مي دانم كه بهار نخواهد آمد. تا، روز آخر زمستان را نبينيم بهار را ايمان نخواهم آورد و مطمئن باش تا روز آخر زمستان فرسنگها فاصله استمي خواهم اعتراف كنم. اعترافهاي عاشقانه ام را اعتراف كنمحال كه ديگر نخواهمت ديد و چشمم به چشمهاي هميشه منتظرت نخواهد افتاد، توان نوشتن اعترافهاي فروخروده ام را مي يابمبه ترم آخر نرسيده رفتني شدميا دانشكده مرا تاب نياورد، يا من دنيا را، يا دنيا نوشته هايم را، يا نوشته هايم انتظار تو را، صبر و استقامت شش ساله تو رابا اينكه مي توانستي زودتر از اينها از اين خراب شده لعنتي بري و همه چيز را پشت سرت به خاك بسپاري، مانديشايد نذر و نيازها و دعاهاي من بود كه مستجاب شد تا تو يك ترم ديگر بماني و صد و خورده اي از پول فروش كتابت رو دو دستي تقديم مسئول ثبت نام بكني. و بگذار اعتراف كنم وقتي كارنامه ات رو ديدم و وقتي اونو جلوي روي من پاره كردي و با خشم و بدون خداحافظي رفتي، از خوشحالي رفتم يه كلاس خالي پيدا كردم و هزار بار روي تخته سياه نوشتم: خدايا دوستت دارمسرزنشهاي من بخاطر افتادن واحدهايت همه اش به خاطر لجبازي بوداما، تو جدي گرفتيحتي آن يك هفته اي كه نمي خواستم چهره زيبايت را ببينم همه اش از خوشحالي بود. نمي خواستم ببينمت چون هيچ دلم نمي خواست كه مجبور بشم فيلم بازي كنم و علي رغم ميل باطني ام با تو رفتار كنمنمي دانم چطور اين ترم هم گذشت و باز، تو6 واحد رو گذاشتي براي ترم دوازدهم و ماندي. ماندي تا اسمم در كنار نام زيبايت در پروژه پايان ترم هر دويمان حك شده و زركوب به يادگار بماندوقتي هنگام ارائه پروژه در كمال خودخواهي هشتاد درصد پروژه را تحقيقات گسترده و وتلاش شبانه روزي خودم به تنهايي عنوان كردم مي خواستم براي بار آخر چهره عصباني ات را ببينممي خواستم براي بار آخر، دل سير خشم و نفرت را در چهره منحصر بفردت ببينم تا بتوانم فراموشت كنم... كه تو فراموشم كردي. و اينبار با جديت تمام رفتي كه رفتياگر نگاهت نمي كردم و يا خودم را مي زدم به اون راه كه انگار نديدمت منتظر بودم بيايي... بيايي تاو تو ديگر نيامديروز امتحان آخر از اول صبح منتظرت بودم .... منتظر بودم سوالي را كه مدتها پيش از من پرسيدي و گفتم نمي دانم بگويم كه مي دانم و خوب هم مي دانمو تو نيامدي و من سر جلسه امتحان نرفتم تا شايد تو بيايي و تو نيامدي و اولين صفر كارنامه چهارساله دوران دانشجويي ام بخاطر تو بود. فقط به خاطر تو.... و تنها صفري است كه عاشقانه دوستش دارمآن صفر توي كارنامه را به خاطر تو دوست دارمديگر نمي توانم بنويسمآخرين نوشته ام هم درباره تو بود. تويي كه طنين صدايت ونوازش دستهايت، سنگيني خاك را كنار خواهد زد و آرامش را برايم به ارمعان آوردتحمل اين زندگي رو ندارم. از خودم بدم مي آدبس استشايد خاطرات بيادماندني گذشته آرامم كندتنهايم نگذار

و عشق آمد و نبض زمان دگر گون شد

بدون شرح

... و عشق آمد و نبض زمان دگر گون شد
<< جهان قيافه ی ديگر گرفت >>ومجنون شد
دو شاعر از لب داغ خدا دميده شدند
وعشق بار گرانی به دوشش افزون شد
يکی ش مرد ، که پابند عشق خود شده بود
دلش شبيه اناری ترک ترک خون شد
و زن ؛ که پلک زد و پشت چشم نازک کرد
و دل به مرد سپرد و براش خاتون شد
خوشش نيامدو ... شاعر به درد سر افتاد
بدون چون و چرا از بهشت بيرون شد
<<لقد خلقناالانسان فی کبد>>را خواند
از آن به بعد جدايی در عشق قانون شد
خدا به عهد خودش پشت پا نخواهد زد
قسم به ذات خودش خوردو بعد مديون شد ـ
که خواب عاشق و معشوق را بياشوبد
و ... سرنوشت ، معمای چرخ گردون شد ...
و شعر آمد و تسکين درد عاشق بود
جهان شاعر از آن پس هميشه موزون شد
بدون پلک زدن پای جاده ها دق کرد
و خسته پا شد و راهی کوه و هامون شد
ميان متن نفس گير و کلمه های لجوج ـ
بهشت گمشده را ؛ هی سرود و داغون شد
و کم کم از سر ناچاری از نفس افتاد
و دلخوش از شب وشعر و شراب و افيون شد
*‌*‌*
و ... عشق ، رمز همين زندگی و مرگش بود
که تا ابد مرض شاعران مجنون شد

حبیب الله کلکانی"بچه سقاو" نی بلکه جوانمردی

حبیب الله کلکانی"بچه سقاو" نی
بلکه جوانمردی
در تاریخ خراسان زمین بوده است

شايد اين بحث‌، بيش از «نگارش‌»، به «تاريخ‌» و «ادب‌» ربط داشته باشد، ولي چون آن را در متون پژوهشي ما بسيار ديده‌ام‌، اينك يادآور مي‌شوم‌.
بسيار ديده‌ام كه نويسندگان ما، حبيب‌الله كلكاني را كه بر امان‌الله خان شوريد و نه ماه بر اريكة پادشاهي افغانستان تكيه زد، «بچة سقو» مي‌نامند. من در اين بحث ندارم كه به راستي پدر او سقأ بوده‌است يا نه‌، ولي در اين بحث دارم كه به‌راستي ناميدن يك شخصيت تاريخي ـ ولو بي‌سواد و بي‌كفايت ـ به اين شكل درست است يا نه‌. حداقل در نظر من اين ناميدن چند مشكل كلّي دارد.
1. در متون پژوهشي‌، روش درست اين است كه افراد را با نام دقيق و رسمي آنان بشناسيم تا غلط‌فهمي رخ ندهد.
نامهايي كوچه و بازاري مثل «بچة سقو» و «بچة گاوسوار» و امثال اينها، هيچ‌گاه شايستة يك متن علمي نيست‌، چون ممكن است كساني ديگر نيز با اين صفت وجود داشته باشند و سالها بعد، همين ماية اشتباههاي تاريخي شود.
2. از اين گذشته‌، ادب نيز حكم مي‌كند كه افراد را با نامي كه خودشان خود را بدان مي‌شناخته‌اند بشناسيم‌. اينجا مهم نيست كه آن فرد، خادم بوده باشد يا خائن‌. آن خدمت و خيانت را مي‌توان به وسيلة نشان‌دادن اعمال آنها روشن ساخت‌. به همين دليل‌، من با نامهايي از قبيل عبدالرحمان جابر، نادر غدار، نجيب گاو و امثال اينها نيز در متون علمي و ادبي موافق نيستم‌.
3. در مورد «بچة سقو» اين را هم در نظر داشته باشيم كه اين عنوان اگر بخواهد تحقيرآميز باشد، يك قسمت تحقير آن متوجه شغل شريف سقايي خواهد شد، شغلي كه مردم را از آب‌، اين ماية حيات برخوردار مي‌سازد. كسي كه حبيب‌الله را به خاطر اين كه فرزند سقايي بوده است‌، با اين نام تحقير مي‌كند، لاجرم پذيرفته است كه سقايان جامعه‌، قابل تحقير هستند.
4. باز به خاطر داشته باشيم كه خود «سقو» شكل عاميانه و گفتاري كلمة «سقأ» است‌. پس در نگارش‌، بايد شكل ادبي آن را نوشت‌، يعني اگر هم به ضرورتي به شغل پدر حبيب‌الله اشاره مي‌شود، بايد «سقأ» گفت‌، نه «سقو».
5. گاهي نويسندگان و يا سخنرانان ما از اين حد هم تجاوز كرده و دورة حبيب‌الله را دورة «سقوي‌» مي‌نامند كه اين هم درست نيست‌، چون سقأ، برفرض پدر او بوده است‌، نه خودش‌، پس نمي‌توان عصر حكومت او را «سقوي‌» ناميد.
6. از اين گذشته‌، برفرض كه پدر آن فرد شغل حقيري داشته است‌، چه ضرورتي دارد كه آن شغل‌، وسيلة تحقير پسر دانسته شود؟ شخصيت يك انسان‌، وابسته به ارزش وجودي خود اوست‌، نه بستگانش‌. افتخاركردن يا تحقيرشدن براساس نسل و نسب‌، يك امر جاهلي است و شايستة يك جامعة خردورز و متمدن نيست‌. بسيار پسران بالياقت‌، فرزند پدراني با مشاغلي كم‌ارج بوده‌اند، همچون امير كبير، و بسياري از آدمهاي بي‌لياقت‌، شاهزاده و اميرزاده بوده‌اند، همچون كامران ميرزا فرزند عياش و سفاك محمودشاه دراني‌.
بنابراين‌، حتي اگر قصد تحقير و نكوهش حبيب‌الله را هم داشته باشيم‌، بايد لقبي براساس شخصيت خودش اختيار كنيم‌، نه شغل پدرش‌.
7. از همه اينها گذشته‌، در اين نام‌نهادن تحقيرآميز براي حبيب‌الله كلكاني‌، مي‌توان ردّ پاي غرض‌ورزي‌هاي سياسي و قومي را هم يافت‌. چگونه مي‌شود كه عبدالرحمان خان با آن همه ستمي كه بر مردم و مملكتش روا داشت‌، هم پيشوند «امير» داشته باشد و هم پسوند «خان‌» ولي حبيب‌الله كلكاني كه با همه بي‌سوادي و كم‌لياقتي‌اش واجد بعضي صفات نيكو نيز بود، «بچة سقو» باشد.
بنابراين‌، به نظر من‌، شايسته است كه نويسندگان ما به‌ويژه در متون معتبر علمي و ادبي‌، از كاربرد نام «بچة سقو» پرهيز كنند و «حبيب‌الله» يا «حبيب‌الله كلكاني‌» را به جايش به كار برند.

افغانستان هنوز هم مأمن مناسبی برای بی تفاوتی،

رزاق مـــــامـــــون
افغانستان هنوز هم مأمن مناسبی برای بی تفاوتی، ترس و خود سری هاییست که برای بخشی از مردم، به عادت بدل شده اند. هنوز هم همه مسلح اند. شرایط حاضر برای یک عده افراد خوش لباس که خود را در انظار دیگران به مظاهر ارزشهای مدنی آراسته اند، اما درواقع ازلحاظ روانی و ذهنی به شدت مسلح اند، وگذشته شان را درین گیرودار آشفته بازار دموکراسی از انظار مردم مخفی نگهداشته اند، بهانهء آسانی فراهم آورده است تا از جو موجود به سود شخصی شان استفاده کنند.
این قماش آدمها، اکنون درهیأت مختلف از جمله سیاست دان، خبرنگار، کارشناس، نماینده مردم، تاجر و ده ها نام دیگر به عرصه اداری و سیاسی کشور وارد شده اند. ماشین دموکراسی شعاری، از ریزه پیزه هایی دوره بحران وجنگ و گسسته گی های روانی و اجتماعی، تولیدات تازه یی به سوی افغانستان سرازیر کرده است که این هنر را داشته اند که ببا پای خود شان به بازار آشفته تجارت های بدون مدیریت درکشور وارد شده اند. تولیدات زنده ماشین دموکراسی شعاری ظاهرا سلاح در دست ندارند، اما درحقیقت صاحبان افکار درشت و ملیتاریزه شده، دشمن تراش و رؤیاهای بنیاد بر انداز اند.
بسیاری ازین نوع آدم ها در حکومت فعلی، جاه و جایگاهی برای خود یافته اند. به همین علت است که حکومت فعلی روز تا روز هرگونه چانس نجات را از دست میدهد. تنها راه نجات، آوردن تغییرات ریشه یی است. در غیرآن، دست آورد های نیم بند پنج سال اخیر، یا طعمه اژدهای هرج و مرج خواهند شد ویا آن که شبح سقوط در یک قدمی حاکمیت دندان های سیاه خود را نشان خواهد داد.
مسؤولان حکومتی که برخی از آنان تحت تأثیر خوش لباسان آراسته به شعارهای دیگران اند، با شنیدن این حقایق، به جای آن که رویارویی با خطرات را درخود تقویت کنند، شوکه میشوند و همانند دکتاتورهای شکست خورده و مظنون، فی الفور به ابزار های سرکوب دهه های نظام خاندانی، دو دستی میچسبند. این درحالیست که به دلیل گشایش دروازه های افغانستان به سوی دنیای جدید و کانال های نظارت رسانه ای، توان سرکوب اعتراضات را هم ندارند.
این که افغانستان در برزخ نجات و یا سقوط رها شده است، یک راز و یا کشف خارق العاده نیست. اما هنوز به برکت حضور نیروهای خارجی وآرامش آمیخته با نگرانی و انتظار ولایات شمال، از پرتاب شدن کشور به گودال نوع عراق جلوگیری شده است.
اگر دنیا میخواهد افغانستان با ردیگر به گورستان دموکراسی نوپا و پایگاه زنده وبرحال القاعده بدل نشود، اشتباهات گذشته اش را به اشکال جدید درافغانستان تکرار نکند.
تمایلاتی مشاهده میشود که امریکا و غرب همان اشتباهاتی را که در برخورد با مردم جنوب مرتکب شدند، با بی خیالی و چشم بستن به حقوق و اقتدار ملی مردم، نشان میدهند که درشمال نیزازتکرار تراژیدی نوع جنوب روی گردان نیستند. سرکوب باشنده های غیرنظامی وبی تفاوتی نسبت به سرنوشت سیاسی جنوب،رستاخیزی را به دنبال داشت. حالا فرانسیس وندرل در نشست های محرمانه صریحا میکند که درتلاش برای خروج افغانستان از بن بست جنگ جنوب، شمال را نباید جدی گرفت. وی گفته است که درشمال چه کسانی مطرح اند که بتوان آنان را درامر سرنوشت سازی برای افغانستان جدی گرفت؟ تفسیر این دیدگاه آن است که ممکن است غرب به تمایلاتی روی میاورد که براساس آن آرامش نسبی ومشروط درشمال را ساده لوحانه به حساب مستقل شاهکاری های خویش به دنیا اعلام میکند.
درعقب مقاومت نهادینه شده جنوب، نه فقط پاکستان، بل همان کشور هایی قرار دارند که به طور سنتی همواره در حمایت ازشمال ایستاده اند.
غرب پس از سرنگونی طالبان، بر پایه سناریوی پاکستان، شاخ و پنجه نهاد های کم وبیش ملی را در افغانستان قطع کرد. کوچک سازی ارتش، بی اثر سازی ماشین جنگی میراث احمدشاه مسعود که تهدیدی برضد خودسری های پاکستان به حساب می آمد، وراه دادن چهره های بلند پایهء حامی منافع پاکستان درحکومت، به سرعت عملی شد. اما چینه دان یا جاغور پاکستان به مراتب فراختر ازین طعمه هایی بود که در مرحله نخست ازغرب به دست آورد.
حالا دوردوم امتیاز گیری در محور افغانستان فرارسیده است.
این بار مانند دوران شوروی، پای کشور های منطقه در ماجرای افغانستان برضد حضورغرب کشانیده شده است. درمرحله فعلی، پاکستان دو هدف اعلام ناشده را دربرابر غرب در پیش گرفته است:دریافت امتیاز کنترول کامل افغانستان ویا شکست غرب درورطه افغانستان.
اکنون توپ مسابقه درمیدان غرب هاست.

وضعیت داخل افغانستان:
زلمی خلیل زاد سفیر ومجری دست و دلبازامور افغانستان در چهار سال نخست حکومت جدید تحت رهبری آقای کرزی، در اواخر سال 2002 میلادی به طور آشکار به رهبران جبهه متحد ضد طالبان گفت بود که مأموریت من این است که چهره های سیاسی و نظامی نیرومند را ضعیف و کوچک بسازم و شخصیت های کم نفوذ و ضعیف را به مدارج بلند اقتدار برسانم.
وی درمحضر فرماندهان و رهبران ارشد جبهه متحد گفته بود:
من ناگزیزم به منظور بزرگ ساختن حامد کرزی و حلقه وابسته به وی، دیگران را کوچک بسازم. اگردر انجام چنین مأموریت که از سوی کاخ سفید به من واگذار شده، کوتاهی و اهمال نمایم، در واقع به حیث یک سفیر ناکام ارزیابی خواهم شد.
این اظهارات آقای خلیلزاد، نشان دهنده جوهرهء اصلی سیاست امریکا درافغانستان است. اما آقای خلیلزاد درامرکوچک سازی فرماندهان قدرتمند نظامی جبهه ضد طالبان، تا اندازه یی موفق شد، اما درزمینه اصلی یعنی بزرگ سازی محور حکومت به رهبری آقای کرزی به پیروزی نرسید.
وی نه فقط موفق نشد تا حمایت جنوب را به نفع رئیس جمهور جلب کند، بلکه متحدان ( گروه های مقاومت ضد طالبان ) که امریکا به یاری آنان، کرزی را به میدان اقتدار کشانیده بود، نیز نسبت به سیاست های امریکا و ناپایداری این سیاست ها به شدت مظنون شده اند.
اکنون جمهوری خواهان امریکا به دوره کهولت سیاسی خود در عراق و افغانستان پا نهاده اند. ادعا ها و چهارچوب سازی های سیاسی در دوره مستی های جمهوری خواهان حالا بازار چندانی ندارد.حکومت حامد کرزی محتاج دست های نیرومند صاحبان جدید است. هرچند حلقاتی از دموکرات ها در افغانستان به تازه گی فعال شده اند، اما هنوز دست نیرومند دموکرات ها به سوی تیم رئیس جمهوردراز نشده است. از سوی دیگر احزاب سیاسی و نظامی جهادی که در سال های اخیر، از اتاق های مخصوص تصمیم گیری ها درسطح حکومت ودولت بیرون نگهداشته شده اند، حالا در برخورد با وضع کنونی که به "آب ایستاده" شباهت دارد، نظاره گردوره احتضار آنانی اند که زمانی به همیاری نیروهای خارجی، از صحنه پرت شان کرده بودند. آن با قیافه های متبسم مشاهده میکنند که تیم رئیس جمهور چه گونه درامواج سراسیمه گی دست وپا میزند و از تنهایی و فقدان حمایت مردم درد میکشد.
حاکمیت آقای کرزی توان پیشروی و همچنان رفتن به عقب را از دست داده است. این درحالیست که از حرکت محور های جهادی در شرایط کنونی نیز هراسان است. غرب گرایان بیم از آن دارند که مبادا متحدان خارجی برای حفظ امنیت درچهار راه افغانستان بار دیگر مجبور شوند تا دست گروه های جهادی و فرماندهانی را که درطی پنج سال اخیر تحت نام جنگ سالاران و اخلال گران امنیت تا اندازه یی از صحنه دور شده بودند، به حیث دوستان جدید و بیمه کننده گان قدرت، با گرمی بفشارند.
برخی حلقات به نقل از آقای کرزی گفته اند که وی هشدار داده است که حذف وی از عرصه قدرت، صرفا به معنای بازگشت طالبان براریکه قدرت خواهد بود. اما نظامیان ضد طالبان اکنون آماده میشوند تا از عقب رفتن افغانستان به وضعیت گذشته که صرفا به معنای مرگ آنان خواهد بود، با تمام امکان جلوگیری کنند.
این یک بحران واقعی است و پاکستان بهتر از دیگران میداند که چه گونه با استفاده از فضای موجود، کمر خود را ببنندد و در بازی افغانستان شرایط کمرشکنی را به غرب تحمیل کند.
با توجه با چالشهای خطرناک، حلقات اطراف کرزی به ابزار های کوچکی نظیرکشانیدن سیاست مداران هزاره تبار برای مشارکت نمایشی درقدرت و دست چین کردن چند چهره کم استعداد و کاملا دست نگر و مطیع" تباری "که تاثیری بیشتر از حلقه های گمشده درزنجیره طولانی جریان های قومی ندارند، در صدد تقویت مواضع خود اند تا دست کم در سطح داخل افغانستان، برای خود زمان بخرند و به سراشیب رکود و سقوط نزدیک نشوند.
با این خرده بازی ها، فراموش میکنند که اقتدار سیاسی با ایجاد صف بندی خام سیاسی آن هم به طور نمایشی و سبمولیک درد مشترک مردم افغانستان را نمیتوانند درمان کنند.واقعیت مسلم درحال حاضر آن است که غرب و حکومت ضعیف آقای کرزی با دیده گان باز به سوی واقعیت های افغانستان نگاه کنند. چون واقعیت ها خود به سوی شان درحرکت اند.

خواجه بشیر احمد انصاری

رسانه هاي گروهي دارای عمری طولانی بوده و از جوامع مختلف انسانی در امتداد تاريخ بشر ترجماني نموده اند. تمدن درخشان بابل که در بین النهرین قامت بر افراشت، با وسایل اطلاعات جمعی آشنا بود. تمدن دربدیوار ما یعنی چين نيز يكهزار و پنجصد سال قبل جريده اى بنام «امپراتور آفتاب» داشت. در روم و یونان هم مردم با فرهنگ «رسانه» آشنا بودند.
رسانه ها نقش بس ارزشمندی در امر توسعۀ سیاسی، فرهنگی، و تعليمي جوامع بازی نموده اند كه با گسترش آزادی ها و دموکراسی های معاصر، مسئوليت بيشتري بدوش وسايل اطلاعات جمعي قرار گرفت. مطبوعات آزاد از ويژگيهاي نخستين دموكراسي هاى معاصر بشمار آمده تا جايي كه در جهان ما آزادي سياسي بدون آزادي مطبوعات مفهومي ندارد. اساسی ترین محکی که امروز می توان میزان آزادی و استبداد را در جامعه ای اندازه نمود، وجود و يا عدم آزادی مطبوعات است. ابراهام لينكن شانزدهمين رئيس جمهور امريكا همان كسي كه آزادي بردگان را اعلام نمود و خود در سال 1865 ميلادي ترور گرديد، سخن جالبي دارد. او مي پرسد: كداميك بيشتر مهم است، مطبوعات آزاد و يا انتخابات آزاد؟ سپس او خود پاسخ داده و ميگويد مطبوعات آزاد. به عقيدهء لینکن، آزادي انتخابات بدون آزادي مطبوعات اصلاً ممکن به نظر نمی رسد. نشرات آزاد و دموكراسي لازم و ملزم همديگر بوده و در كنار هم گام بر مي دارند. جيمز مديسن يكى از رهبران ملي امريكا دو قرن قبل چنين هشدار داده بود: يك حكومت مردمي بدون رسانه هاي مردمي و در غياب وسايل دسترسي به اطلاعات لازم نميتواند ازسه حالت خارج باشد: يا اينكه مقدمه اي خواهد شد براي يك كار بيهوده، يا تراژيدي و يا اينكه هردوي شان. او مى افزايد: اطلاعات و آگاهي هميشه بر جهل و ناداني چيره بوده و مردمى كه ميخواهند خود شان بر سرنوشت خويش حاكم باشند بايد مسلح به ابزار آگاهى باشند.
در فرهنگ ديني مسلمانها هم ميراث سنگيني وجود دارد كه بر گفتن سخن حق در برابر مسئولان امور تأكيد مي نمايد. دومين خليفهء راشد مسلمانها روزي براي يكي از شهروندان دولتش كه زباني چون شمشير در دهان داشت گفت: " لا خير فيكم ان لم تقولوها و لا خير فينا ان لم نسمعها". ( اگرحقيقت را نگوئيد، خيري در شما نيست و اگر ما حقيقت را نشنويم خيري در ما ديده نمي شود). كساني كه امروز روي آزادي رسانه ها كار مي كنند فنلند آيسلند، هالند، ناروي و سويس را از جملهء كشور هاي پيشرو اين عرصه مي شمارند. امريكا از جملهء كشور هايي است كه آزادي بيان را بشكل ديگري محدود ساخته است. امروز روشنفكران امريكائي مي گويند كه اگر امريكا داراي وسايل اطلاعات جمعى بهتري مي بود بصورت قطع كه رئيس جمهور بهتري نيز مي داشت. در امريكا بسيار كم اتفاق مي افتد كه انديشمندان بزرگي چون نوام چومسكي را در پردهء تلويزيون ديد. گروهي بسان نويسندهء اين سطور چنان از دست رسانه هاى دروغگو به ستوه آمده اند كه از داشتن كيبل تلويزيونى صرفنظر نموده و در مقابل ، معلومات خويش را از منابع خبري آزاد تري بدست مى آورند. در اين ميان، فعاليتهاي انساني بانوى آزاده اي بنام AMY GOODMAN سخت قابل تحسين است؛ زني كه با راه اندازي تلويزيون محلي DEMOCRACY NOW ميخواهد آلترنتيف صادقي بنيان گذاشته و دريچه اي براي استنشاق هواي تازه پيش چشم بينندهء امريكايى بگشايد.
برخي از دانشمندان، در كنار سه نهاد ديگري كه منتسكيو از آنها بنامهاى (اجرائيه، قانونيه، قضائيه) ياد كرده است، رسانه هاى گروهى را ضلع چهارم يك جامعه شمرده اند. دموكراسي از خود تعريفهاي مختلفي دارد ولي آنچه در ميان همهء اين تعريفها مشترك است دو چيز مى باشد: - مسئوليت زمامداران در برابر زير دستان - امكان محاسبهء مسئولان امور از سوى مردم و يا نمايندگان آنها و در اين راستا نقش رسانه ها مهم است زيرا آنها مردم را در روشني مسايل مهم جامعه قرار مى دهند تا مردم و يا نمايندگان آنها، مسئولان امور را مورد محاسبه قرار دهند. ولي اگر مردم بي خبر بمانند پس نه مسئوليتى ادا خواهد شد و نه محاسبه اي صورت خواهد گرفت.
مصـــاحـــــبه فـــــــرشـــــــته حضـــــرتی با رزاق مــــــــــامــــــــون نویــــــــسنده و ژورنالیســـــــــت شـــــــهیر افـــــغانســـــــتان در کـــــــابل در مـــــــورد فشـــــــار دولت بر رســـــــــــانه هــــــــای آزاد

در كشور ما نيز، رسانه هاى گروهي نقش بس مهمى در امر توسعهء افكار و انديشه ها داشته اند. تاريخ شهادت مى دهد كه صبح نو افغانستان با طلوع جريدهء (شمس النهار) در سال 1873 ميلادي يعنى در زمان اميرشيرعلي ‌خان آغاز گرديده و نقش بسيار مهمى در توسعهء افكار و انديشه ها بازى نمود. هرگاه براي طرزتفكري در كشور ما يك نقطهء آغاز جستجو كنيم‌، همان نقطه‌، آغاز مطبوعات خواهد بود. مرحله ديگر مطبوعات ما با نشر جريده (سراج الاخبار) در زمان حاكميت امير حبيب‌الله‌ خان آغاز مي شود. نقش رسانه ها در كشور ما چنان مهم بوده كه حتى جريانهاي فكري و احزاب سياسى كشور بنام جرايد شان شناخته مي شده اند كه (خلق)، (پرچم)، (مساوات)، (شعلهء جاويد)، (افغان ملت) و ... نمونهء روشن اين ادعا است. تأسف در اين است كه مطبوعات افغانستان از زمان تأسيس خويش تا امروز هميشه با موانع استبداد ، سانسور و فشار مواجه بوده است. جامعهء ما در كنار ساير كاستى ها و خلا هاى كه داشته نتوانسته است اصل آزادي رسانه ها را نهادينه سازد و از همين جهت عمر هريك از نشريات ما كوتاه بوده است. جريده شمس النهار پس از پنج سال كار و پيكار دروازه اش به اشاره انگليس بسته مي شود. جرايد افغانستان تا دير زماني دولتى بود تا آنكه شهيد محي الدين انيس آمد و نخستين جريدهء غير دولتى كه سنت مهمي را در عرصهء روزنامه نگارى افغانستان اساس گذاشت جريدهء پيشرو او بود. يگانه استثنايي كه در روند مطبوعات افغانستان مي توان ديد تصويب قانون مطبوعات در سال 1950 مي باشد كه مدت كوتاهي براي مطبوعات آزاد اجازهء فعاليت داده شد اما ديري نگذشته بود كه جرايد آزاد يكي بعد از ديگري محاكمه و توقيف گرديد.
يكي از تراژيدي هاي بسيار دردآور دوران ما در سيطرهء شركتهاي بزرگ فرامليتي بر رسانه هاي اثر گذار خلاصه مي شود. آنچه از تريبيون اين نشرات پخش مي شود هدف او و اخيرآن خدمت به سرمايه و سرمايه دار است. حكومتي كه ما اكنون در افغانستان داريم سعى مي ورزد تا نقش قدمهاى نظام سرمايه دارى را تعقيب كند، و از همينرو ما شاهد عروج قشرى طفيلى هستيم كه با ادعاهاى دروغين و دروغهاى شاخدار خويش مى خواهند سيماي وحشتناك خويش را در پردهء فعاليتهاي انساني پنهان ساخته، وسايل اطلاعات جمعى مردم را در احتكار خويش درآورده و تلاش مي ورزند تا گوش مردم را با آنچه با منافغ خود شان همنوايي دارد پر نموده و در فرجام ميهن ما را در كهنه فروشي كمپنيهاى فرامليتى ليلام نموده و ملت و دولت ما را در بازار برده فروشان قرن بيست و يكم سودا نمايند. آنها "بازار آزاد" را براى ما ارمغان آوردند ولى از بازار آزاد افكار و رسانه ها سخت هراس دارند. آخر چطور مي توان قضاوتى آزاد نمود ولى ندانست كه در كشور چه ميگذرد. امروز كشور هاى خارجي اعم از همسايه و غير همسايه تا مغز استخوان رژيم رخنه نموده ولي يگانه طرفي كه نميداند در سرزمين شان چه ميگذرد و در پشت درهاي بسته در قسمت شان چه تصميمي ميگيرند، مردم افغانستان است و بس. در اين ميان بسيار اندك اند ژورنالستان و نويسندگاني كه رعشهء احساس شان در سراپاي نوشته ها و گزارشهاي شان جاري است. آقاي رزاق مامون يكي از همين سواران عرصهء ژورناليزم بود كه نوشته هايش به خواندن و مصاحبه هايش به شنيدن مي ارزيد. آنچه آقاي رزاق مامون انجام مي داد چيزى جز گذاشتن ابزار آگاهى در دست مردم نبود. مامون نه جنگسالار بود و نه تفنگسالار. يگانه سلاحي كه او در اختيار داشت قلم بود و مايكروفون. او با مسئولان امور حرف مي زد و ميخواست پلى در ميان شنونده و نهاد سياسى او اعمار نمايد. ولي آيا مي دانيد كه اين گروه مافيايي با خصوصيتهاى فاشيستى از چه مى ترسد؟ آنها خفاشاني اند كه طلوع آفتاب آگاهى را بمعنى گمى خود شان تلقي ميكنند. در جامعه اي كه كسى از حجم كمكهاي بين المللي آگاه نيست و مليونها دالر كمك بانك آسيايي و ساير موسسات كمك دهنده نا معلوم است، در جامعه اي كه يكى از دانشمندان مهاجرش چند سال است تلاش مى ورزد تا مقدار صادرات و واردات كشور را معلوم كند و لى هر چه مي كند و هر درى را دق الباب مى نمايد نميتواند اين طلسم را بگشايد. در جامعه اي كه دهقانش با سيلي از محصولات زراعتي كشور هاي همسايه مواجه است. در كشوري كه مزدوري معيار فضيلت است و آزادگي معيار رزيلت. و در جامعه اي كه فساد اداري و فساد اخلاقي و فساد اجتماعي و فساد سياسي نسبت به هردورهء ديگر تاريخ كشور بيداد ميكند، نقش ژورنالستان غير وابسته بيشتر از پيش مي شود. روشنفكران آزاده و ژورنالستان وارستهء ما بايد بدانند كه مامون يك نفر نيست، بلكه مسئله او با يك مبدأ پيوند خورده است و خاموش ساختن صرير قلم و نهيب مايكروفون او بمعنى خاموش ساختن حقيقت است. بايد در خاطر داشت كه هتلر رهبران فاشيستهاي آلمان از راه انتخابات بر سر كار آمد ولى زمانى كه خواست راه استبداد در پيش گيرد، نخست مطبوعات را لجام زد. در گذشته هاى نه چندان دور استبداد افغاني بر مبناي مسايل روحي تكيه مي نمود ولي حالا بر پايه امور خبري اتكا داشته و از ظهور پديدهء نوي بنام استبداد مطبوعاتى خبر مي دهد.
امروز جهان ما بسيار متحول شده است. زمان استبداد فردي گذشته و جايش را به استبداد اكثريتها گذاشته است. زمان استبداد چند تن سپري شده و مكانش را به استبداد قومي و قبيلوي رها نموده است. زمان استبداد شمشير و تفنگ سپري شده و نوبت استبداد دالر است. زمان استبداد روحي و مذهبي گذشته و ميدان را به استبداد رسانه ها رها نموده است.
با آمدن زمامداران زير زمينى و رو زميني كابل استراتيژي جديدي در راه محدود ساختن فعاليت رسانه هاي آزاد طرح گرديد، سياستهايي كه تحولات زمان و مكان را در نظر داشته است. در همين راستا، ادارهء فعلي افغانستان در اين اواخر توانست نشرات زيادي را از پا در آورد كه پنجره، هفته نامه كابل، ثبات و ... را مي توان بعنوان نمونه ياد نمود. آزادي در غياب رسانه هايي كه از بند "زر" و "زور" آزاد اند، معنايي ندارد. آزادي در غياب آگاهي هم چيزي جز وحشت نخواهد بود. امروز نغمهء دلنشين حقيقت در زير دهل دلخراش رسانه هاى وابسته پنهان مانده و عرصهء ژورناليزم كشور نيازمند ژورنالستان متعهدي است كه قلب شان بحال ملت و ميهن شان مي سوزد. خدا نكند كه روزي زبان حال رسانه هاي گروهي كشور ما ضرب المثلي باشد كه ميگويد: "بلبلان خاموش و خر در عر عر است".
دفاع از مامون، دفاع از خيل بلبلان نغمه سراي بستان تعهد و آزادي است.

مجاهدین و دولت سازی

بحث مجاهدین در روند دولت سازی یکی از مباحث پیچیده و پر ابهامی است که در دیدگاه های مختلف، با ناهمگونی و تفاوت مورد بررسی و ارزیابی قرار میگیرد. نقش مجاهدین در پروسۀ دولت سازی و دولتداری، درکمبود ها، ناتوانی ها و ناکامی های آنها مشخص می شود؛ اما نکتۀ قابل تحلیل در این پروسه، ریشه یابی و درک دلایل و عوامل این ضعف ها و شکست ها است.
مجاهدین یا حد اقل برخی از عناصر و گروه های مجاهدین در ریشه یابی ناتوانیها و ناکامیهای خود به مسایل احساسی و عاطفی می چسپند. احزاب مجاهدین و رهبران شان یا همدیگر خویش را مسئول می پندارند و یا دشمنان گوناگون جهاد و اسلام را مقصر تلقی میکنند.
در حالیکه افراد و حلقه های دگر اندیش و مخالف افکار و باور های مجاهدین از گروه های چپ و کمونیست تا عناصر و حلقه های لیبرال و سیکولرطرفدارغرب و همچنین تحلیلگران و محققین خارجی دلایل و عوامل دیگری را دراین ناتوانی و شکست دخیل و اثر گزارمی دانند. آنها عوامل اصلی شکست مجاهدین در دولت سازی و دولتداری را به التزام و باورهای دینی و مذهبی مجاهدین در امور دولت و سیاست ارتباط میدهند. برمبنای این دیدگاه، مجاهدین با اعتقاد به سیاسی بودن و آیدئولوژیک ساختن اسلام در حالی به ایجاد و تشکیل دولت اسلامی تلاش کردند که اسلام در بطن خود دارای ضعف ها و ناتوانی های غیر قابل اصلاح در ایجاد دولت و نظام دولتی میباشد. درحالیکه دولت و ایجاد نظام و ارگانهای دولتی بخصوص با ویژگیهای امروزینش یک پدیدۀ مدرن محسوب می شود، ولی اسلام به عنوان دین که در شرایط ماقبل مدرن وتجدد به ظهور رسید از توانایی ساختن دولت و نظام دولتی محروم است. افزون براین، اسلام در درون خود انباشته از تضاد ها و تناقضات فراوانی است که تشکیل دولت و نظام دولتی و سیاسی اسلامی را به یک معضل و حتی معمای غیرقابل حل تبدیل می کند. در نتیجه گیری این برداشت و اندیشه های مخالفان و دگراندیشان، احزاب و گروه های جهادی در حالی برای ساختن دولت اسلامی تلاش کردند که اصلاً چنین پدیده ای را نمیتوان از اسلام بیرون آورد و آنرا در جامعه و کشوری تحقق بخشید. آنگونه که "اولیویه روه" نویسندۀ فرانسوی میگوید:« سازمان های اسلامیست معاصر (مجاهدین افغانستان به خصوص احزاب اسلامی که بنیاد وگرا و اخوانی گفته می شوند شامل این نامگذاری نویسندۀ فرانسوی می شود و اشارۀ موصوف با آنها نیز است) ، دراسلام در جستجوی نه تنها مذهب(دین) میباشند بلکه سعی دارند تا در آن یک آیدئولوژی سیاسی را نیز سراغ نمایند. . . . من همین حرکت را که اسلام را بمثابۀ یک آیدئولوژی سیاسی بکار میبرد"اسلامیزم" خوانده ام. . . . . شکست اسلامیزم در قدم اول یک شکست انتلکتویل(صفت روشنفکر) است، بدین معنی که مفکورۀ اسلامیست خود بخود بسوی نابودی در حرکت است و علت آن همانا تناقض داخلی اش میباشد. . . . درقدم دوم شکست اسلامیزم یک شکست تاریخی میباشد، نه درایران و نه در منطقۀ تحت کنترول مجاهدین افغانستان هیچگونه جامعۀ جدیدی ساخته نشد و حرفی از اقتصاد
اسلامی نیز درمیان نبود. » ( 1 )
اکبر گنجی ازمنتقدین و مخالفان دولت اسلامی ولایت فقیه در جمهوری اسلامی ایران به برداشت متفاوت از اسلام و در واقع تناقضات درونی اسلام اشاره میکند. هرچند او از ناتوانی اسلام در تشکیل یک دولت و نظام سیاسی مؤفق بگونۀ صریح و شفاف سخن نمیزند، اما اسلام را با بر شمردن ویژگی چهارگانه در واقع فاقد این توانایی معرفی مینماید. او با توضیح این چهار ویژگی که شامل دین بودن اسلام، ظهور آن در دورۀ ماقبل تجدد و مدرنیته، چند آوایی بودن وقرار داشتن در موضع دفاعی می شود از موجودیت سه گروه عمده در جنبش معاصر و امروزاسلامی نام میبرد که در تقابل هم قرار دارند. : اسلام بنيادگرايانه‎ (fundamentalistic)‎، سنت‌گرايانه‎ (traditionalistic)‎، و تجددگرايانه‎ ‎‎(modernistic). ( 2 )
البته بحث درمورد توانایی و نا توانی اسلام در تشکیل دولت و ایجاد نظام سیاسی موضوع این نوشته نیست. این امر نیاز مند یک بررسی گسترده، ژرف، مفصل و جدا گانه است.
صرف نظراز درستی و نادرستی باورها و برداشتهای مجاهدین و مخالفانشان درمورد نقش مجاهدین در دولت سازی ، نمیتوان دلایل و عوامل ضعف و شکست مجاهدین را در یک عامل محدود کرد و یا آنرا از یک زاویۀ خاصی به تحلیل گرفت. این ضعف و ناکامی به عوامل مختلف داخلی و خارجی برمیگردد. برای هر نوع بحثی در مورد نقش مجاهدین در دولت سازی، توضیح دو مطلب مهم به عنوان ویژگی و واقعیت عینی در جنبش مجاهدین یا احزاب و اسلامی که به تنظیم های جهادی نیز معروف هستند، ضروری به نظر می رسد. بدون توجه به این دو ویژگی نمیتوان به تحلیل درست و واقعی پهلوهای نقش منفی و یامثبت مجاهدین در پروسۀ دولت سازی دست یافت.
1 - مجاهدین؛ گروه های متشتت و غیر متشکل:
تصّورو برداشت ازمجاهدین، به عنوان احزاب وگروه های دارای افکار و اهداف همسان و همآ هنگ، غیر دقیق و متناقض با واقعیت های درون مقوله و پدیده ای بنام مجاهدین است.
مجاهدین از زمان شکل گیری شان که با حاکمیت حزب دمکراتیک خلق به این نام پا به عرصۀ فعالیت نظامی و سیاسی گذاشتند و سپس نام مجاهدین در دوران تجاوز نظامی شوروی به شهرت داخلی و بین المللی رسیدند و تا دوران حاکمیت و سقوط وتا اکنون نیزیک گروه فکری و سیاسی یکپارچه، و همآهنگ نیستند. نه تنها یکسانی و همآهنگی فکری و عملی درمراحل مختلف این دوره ها میان مجاهدین وجود نداشت، بلکه تضاد ها و تناقض های گوناگون و پر شماری در برداشت ها، دیدگاه ها و عملکرد های مجاهدین قابل مشاهده است. صرف نظر از دوران ظهور مجاهدین در میدان سیاسی و نظامی افغانستان پس از کودتای حزب دمکراتیک خلق و لشکر کشی شوروی، حتی جریان ونهضت اسلامی افغانستان درسالهای ماقبل از کودتای مذکوربمثابۀ سرچشمه و خاستگاه مجاهدین، باز تاب دهندۀ یک جریان و جنبش واحد و متشکل اسلامی نبود. در آن دوران آنچی که بنام نهضت و جریان اسلامی گفته می شود نه به عنوان یک حزب سیاسی متشکل و سازمان یافته تبارز کرد و نه یک تصویر شفاف و روشنی از نظام و دولت اسلامی برای رهبری و مدیریت جامعه و کشور ارایه داشت. تا اکنون نیز گروه ها و احزاب مجاهدین در افغانستان مؤفق به ارایۀ چنین تصویر و برنامه ای نشده اند. حتی گروه های مختلفی که در تضاد و تناقض هم به سر میبرند، در داخل مجموعه و محدودۀ گروه و تنظیم خود نیز از نظام ودولت اسلامی تصویر واحد و یکپارچه ندارند.
دیدگاه های متفاوت و نا پیوستۀ احزاب و گروه های مجاهدین ریشه درعوامل گوناگون دارد. عواملی که ریشه هایش را از یکسو در تفاوت و نا همسانی های مذهبی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی(تفاوت های زبانی، نژادی، قومی و قبیلوی) جامعۀ افغانستان میتوان سراغ کرد. از سوی دیگر نقش و نفوذ بیرونی را در این تفرق و اختلاف نیز نمیتوان نادیده گرفت.
هرگروه و حزب جهادی و اسلامی برغم ادعا های ظاهری، بار وابستگی ها و تمایلات مذهبی، اجتماعی و فرهنگی جامعۀ کوچک و محیط زندگی خود را درعملکرد سیاسی و اجتماعی خویش حمل میکرد. و حتی به بسیارسهولت سنت ها و رواج های قبیلوی را به عنوان افکار و مصالح دینی و مذهبی در عملکرد سیاسی خود منعکس میساخت. اگر بخشی ازدلایل و عوامل این تفرق و چند گانگی را به تعابیر مختلف از تعالیم و احکام اسلام و یا به چند آوایی بودن دین اسلام و یا قرائت متفاوت از اسلام بگذاریم ، بدون تردید بخش عمده و اصلی این نا همگونی و تفرق زاییدۀ ساختار بدوی و قبیلوی جامعه و کشور ما و عقب ماندگی های گستردۀ ناشی ازاین ساختار در تمام عرصه های حیات از جمله عرصۀ دین و مذهب است. حتی تأثیرات این ساختارو ذهنیت های ناشی از آن را در میان روشنفکران چپ و کمونیست کشور به وضاحت میتوان مشاهده کرد. به خصوص در میان اعضای حزب دمکراتیک خلق که یک ونیم دهه حاکمیت کشور را بدست داشتند. این واقعیت نشان میدهد که عقب ماندگی و ساختار قبیلوی جامعۀ افغانستان تأثیرات منفی خود را بروی افکاروعملکرد تمام گروه ها و احزاب سیاسی اعم از چپ وراست، با مذهب و لا مذهب گذاشته است و هنوز این گروه ها در تأثر از این ساختارقبیلوی و عقب ماندگی جامعۀ خود به سر میبرند.
با توجه به این تشتت و پراگندگی مجاهدین، حتی در برداشت ها و تفسیر های شان ازتعالیم واحکام اسلام است که رهبران و تنظیم های مختلف مجاهدین از دولت اسلامی و ویژگیهای این دولت تصویر متفاوت ومتعارض ارائه میکردند. یک رهبر و یک تنظیم اسلامی و جهادی مشخصات دولت اسلامی را یک چیز و رهبر و تنظیم دیگر چیز دیگر معرفی میکرد. شاید به عنوان یک خاطره مطلبی از نگارنده در این مورد جالب توجه باشد و عمق تصویرمتفرق و ناهمگون مجاهدین را ازدولت اسلامی متبارز بسازد. در اواخر ثور 1371 جمعی از اعضای فرهنگی مجاهدین از وزارت اطلاعات و فرهنگ که نگارنده نیز در میان آنان بودم نزد مولوی محمد یونس خالص رهبر حزب اسلامی شاخۀ خالص رفتیم. خالص آنروزها درکابل به سر میبرد. هدف آن بود تا موافقت مولوی خالص را برای ظاهر شدن زنان در پردۀ تلویزیون غرض خواندن خبر و مطالب دیگر جلب کنیم. وی در شورای رهبری آن وقت ظاهر شدن زنان را در تلویزیون مغایر با اسلام و خصوصیت یک دولت اسلامی خوانده بود. اما جناب مولوی خالص نه تنها دلایل این جمع را برای نطاقی زنان در تلویزیون نپذیرفت و آنرا غیر شرعی خواند بلکه در مورد اسلامی بودن و غیر اسلامی بودن دولت گفت: "په هغه دولت کی کمونیستان وی، شیعگان وی، سیکان او هندوان وی او به دفترونو کی زنان وی دا دولت اسلامی نه دی."( در آن دولتی که کمونیستان مشارکت داشته باشد، اهل تشیع وجود داشته باشد، سیک ها و هندو ها باشند و در دفتر ها زنان کار کنند ، آن دولت اسلامی نیست) . در حالیکه این تعبیر و برداشت خالص از اسلامی بودن دولت مورد قبول برخی دیگر از رهبران و احزاب جهادی نبود. مسلماً این برداشت و موضع گیری مولوی خالص به عنوان رهبر یک حزب اسلامی و جهادی از باور، تعلقات و تعصبات مذهبی، اتنیکی و قبیلوی او ریشه میگرفت. شاخصۀ دولت اسلامی از دیدگاه او همین رعایت ذهنیت و تمایلاتش محسوب می شد بدون آنکه همسانی تمایلات خود را با احکام و تعالیم اسلامی مورد عنایت قرارردهد.
2 – وابستگی مجاهدین به کشورها وحلقه های خارجی:
یکی ازعوامل مهمی که به نا توانی و ناکامی مجاهدین در روند دولت سازی انجامید ریشه در وابستگی و روابط مجاهدین با کشور ها و حلقه های مختلف خارجی داشت. یکی از نکته های ضعف جهاد و مجاهدین افغانستان دردوران جنگ ومقاومت شان علیه حکومت حزب دمکراتیک خلق وتجاوزنظامی شوروی، وابستگی و روابط غیرمتعادل و نامتوازن آنها با کشورهای همکار و حامی شان بود. هرچند که بسوی این روابط و وابستگی بمثابۀ نیاز اجتناب ناپذیر دوام جنگ و مقاومت علیه نیروهای شوروی و حکومت مورد حمایتش نگریسته شود. شاید این تحلیل و برداشت که مجاهدین بدون همکاری جهان خارج و به خصوص بدون حمایت پاکستان نمی توانستند به جنگ و مقاومت خود ادامه دهند بخشی از واقعیت را منعکس سازد. و این همکاری نمی توانست در شرایط عدم وابستگی گروه ها و احزاب مجاهدین و در یک استقلالیت کامل از حامیان میزبان و غیر میزبان شان صورت پذیرد. اما دراین واقعیتِ استمرار جنگ و جهاد مجاهدین علیه قوای شوروی و دولت حزب دمکراتیک خلق، واقعیت ناتوانی و شکست مجاهدین در شکل دهی و ایجاد یک دولت اسلامی نیز مضمر است. اگر وابستگی مجاهدین در جهاد و مقاومت شان به بیرون، مانع زوال و اضمحلال آنها در آغاز جنگ ومقاومت شد، این وابستگی در فرجام زمینه ساز زوال و سقوط مجاهدین گردید. این وابستگی ها مجاهدین را از دسترسی به تشکیل دولت معقول و مقتدر درپایان جنگ علیه قوای شوروی بازداشت. اینکه کدام یک برای مجاهدین و احزاب اسلامی – جهادی بهتر بود بوقوع بپیوندد، مسلماً با برادشتهای مختلف مورد تحلیل قرار می گیرد. وقتی به این پدیده منحیث یک رویداد تاریخی نگاه می شود که بخشی از اوراق تاریخ کشور ما را چه خوب و چه زشت میسازد، این گفتۀ یک دانشمند امریکایی در علم تاریخ قابل توجه به نظرمی آید، که می نویسد:« تاریخ به دقت یک قطعه نقشه نیست، علایم جاده های آنرا ملل مختلف به انحای مختلف می خوانند و مسافرهر گز قدرت بازگشت ندارد.» ( 3 )
روابط نا متعادل مجاهدین با حامیان و میزبانانشان به خصوص با پاکستان و وابستگی های مجاهدین در عرصه های مختلف به مراکز قدرت در پاکستان و بویژه استخبارات نظامی آن کشور، مانع تأسیس وشکل گیری دولت مجاهدین بصورت مستقل بود.
نکتۀ بسیار مهم دیگری که نقش و تأثیرحامیان بیرونی مجاهدین را در ضعف و شکست مجاهدین درروند دولت سازی بر جسته می کند، نبود سیاست وبرنامۀ مشخص وروشن حامیان و همکاران در عرصۀ سیاسی برای رسیدن مجاهدین به قدرت سیاسی و تشکیل دولت بود. ایالات متحدۀ امریکا که رهبری دنیای غرب را در حمایت از مجاهدین به عهده داشت و مقادر هنگفت پول را برای ادامۀ جنگ و مقاومت علیه قوای شوروی و حاکمیت حزب دمکراتیک خلق بصورت مستقیم یا غیر مستقیم سرازیر میکرد هیچگونه برنامۀ سیاسی درمورد افغانستان و آیندۀ سیاسی مجاهدین نداشت. ازاین رو رابطۀ امریکا با مجاهدین در چهار چوب رابطۀ سازمان استخبارات آن کشور شکل گرفت. یا به عبارت دیگر سیاست ایالات متحدۀ امریکا در رابطه با مجاهدین یک سیاست استخباراتی بود. امریکایی ها تا آخر بسوی مجاهدین به عنوان گروه های قبایل جنگجو و سلحشور دینی نگاه میکردند که برای جنگیدن با رقیب و دشمن جهانی شان شوروی، یک ابزار خوب و قابل استفاده هستند. برای امریکایی ها فقط کشتن شوروی ها و ضربه زدن به نظام کمونیستی شوروی اهمیت داشت تا انتقام شکست ویتنام را از آنها بگیرند و افغانستان را به باتلاق نیروهای شوروی تبدیل کنند. "زبیگنیو برژنسکی" Zbiguiew Breezinskiمشاور امنیت ملی ریاست جمهوری امریکا به جیمی کارتر رئیس جمهور درنخستین روزهای تجاوزنظامی شوروی نوشت:« اکنون فر صتی است تا شوروی را گرفتار جنگی چون ویتنام کنیم.» ( 4 )
"چارلیزویلسن" نمایندۀ کانگریس امریکا در داغ ترین سالهای جنگ گفت:« در ویتنام 58000 امریکایی کشته شده است و روس ها ممکن است در افغانستان تا حال (1985)، 25 هزار نفرازدست داده باشند. آنها هنوز 33 هزارنفر دیگر قرض دار ما میباشند. من بخاطر ویتنام یک عقدۀ روانی گرفته ام و شوروی نیز باید مزۀ آنرا بچشد. » ( 5 )
پاکستان نیزبه عنوان بزرگترین و نزدیکترین حامی وهمکارمجاهدین تا روز های نزدیک به خروج نیروهای شوروی برنامه ای از قبل تعین شده در ایجاد و تشکیل دولت مجاهدین نداشت. در آستانۀ خروج قوای شوروی بود که سیاستگزاران افغانی این کشور طرح تشکیل دولت مجاهدین را مطابق خاست و نیات خود رویدست گرفتند.
جنرال حمید گل رئیس استخبارات نظامی پاکستان در نامه ای عنوانی جنرال ضیاءالحق رئیس دولت پاکستان در جولای 1988 برنامه و استراتیژی پاکستان را درمورد تشکیل دولت مجاهدین ورهبری این دولت توضیح کرد. او در این توضیح از ایجاد دولتی سخن گفت که در آن گلبدین حکمتیار رهبر حزب اسلامی به عنوان "گروه اساسی، پرنفوذ، قدرتمند و مطمئن" برای رهبری مد نظر گرفته شد. دولتی که "طرفدار پاکستان" خوانده می شود و بصورت "دادطلبانه به ایجاد یک کنفدراسیون پاکستان – افغانستان موافقه می کند" ( 6)
همچنان عربستان سعودی به عنوان بزرگترین حامی مالی مجاهدین و جهاد افغانستان طرحی برای تشکیل دولت مجاهدین نداشت. دولت آنکشور صرف نظرازتلاش های عناصر وحلقه های افراطی مذهبی و به ظاهر غیر دولتی در ایجاد و یا تقویت گروه های خاص مجاهدین، بیشتر تابع خواست ها و سیاست های ایالات متحدۀ امریکا و پاکستان بود. جمهوری اسلامی ایران که به عنوان یک دولت اسلامی شیعه با سیاست ضد امریکایی و ضد غربی خود در بیرون از مثلث امریکا، پاکستان و عربستان سعودی بسرمیبرد، نه تنها برنامه ای برای دولت تشیع درافغانستان نداشت بلکه فاقد برنامه ای درهمآهنگی و اتحاد جامعۀ شیعه و سازمانهای اسلامی و جهادی اهل تشیع افغانستان بود. حتی جمهوری اسلامی ایران با وابسته ساختن سازمانها و احزاب جهادی شیعۀ افغانستان ، آنها را درگیر نفاق و تفرقۀ ناشی ازانعکاس رقابت ها و مبارزات درونی عناصر وحلقه های خود کرد.
هیچکدام ازکشورها و دولت های حامی و همکار مجاهدین به تربیۀ یک نیروی متخصص و فنی ازمیان مجاهدین و احزاب جهادی مبادرت نورزیدند. نیروییکه برای دولتداری و دولت سازی آینده یک امر ضروری و حیاتی محسوب می شد. به این موضوع مهم، احزاب و تنظیم های مجاهدین نیز توجه درست و دقیقی نداشتند.بدین ترتیب وابستگی مجاهدین به بیرون و بی برنامگی حامیان بیرونی در مورد دولت سازی و دولتداری آیندۀ مجاهدین، به بخشی ازعوامل منفی و بازدارنده در پروسۀ دولت سازی احزاب جهادی و اسلامی مبدل گردید. و بد تر ازهمه ، این حامیان خارجی مجاهدین با دخالت و حتی تجاوزات مخفی و نیمه مخفی خود در پروسۀ دولت سازی و شکل گیری دولت مجاهدین، تما زمینه های این پروسه را تخریب و متلاشی کردند.

خصوصی سازی تصدی هاي دولتي تا نهائی شدن قانون مموع

خصوصی سازی تصدی هاي دولتي تا نهائی شدن قانون مموع !
درجلسه اخير بریاست محترم محمد یونس قانونی رئیس پارلمان دایر شد.ابتدا رئیس پارلمان 26 دلو روز اخراج قوای اشغالگر شوروی سابق را به ملت افغانستان تبریک گفته اظهار داشت : به اساس مصوبه پارلمان 26 دلو که مظهر اراده مردم ما وعلامت جهاد ومقاومت ملت افغانستان مصادف به روز اخراج قوای شوروی سابق از افغانستان است می باشد که در سراسرکشور رخصتی عمومی است.محترم قانونی گفت: شما ملت افغان در پایان 14سال مبارز ات خود موفق شدید که بزرگترین قدرت جهانی را از کشور خود بیرون سازید و استقلال وآزادی کشور خود را بدست آورید که واقعاً قابل ستایش وجز مفاخر بزرگ تاریخی است.بعدا اعضای پارلمان در مورد خصوصی سازی تصدی ها بحث نموده فیصله بعمل آمد تا اجراات درمورد خصوصی سازی تصدی ها الی نهائی شدن قانون تصدی های از سوی شورای ملی ها متوقف ساخته شود.همچنان به کمیسیون اقتصاد ملی وظیفه سپرده شد تا قانون تصدی ها را به بررسی بگیرد.همچنين در جلسه روی اصول وظایف داخلی پارلمان بحث صورت گرفته فیصله شد تا هر یک از گروپ های پارلمانی باید حداقل 23 عضو داشته باشد.همچنان اعضای پارلمان کمیسیون های هيجده گانه را به بحث گرفته برخی بر حفظ هيجده کمیسیون به شکل قبلی آن و تعداد دیگر بر تنقیص کمیسیون ها تاکید داشتند که موضوع یادشده غرض تصویب به جلسه بعدی موکول شد

ما شما را نكشتيم ، شما ما را متهم مي كنيد؟

ما شما را نكشتيم ، شما ما را متهم مي كنيد؟
محترم محمد محقق يكي از رهبران شيعه مذهب هزاره و شاخه منشعب از حزب وحدت و نماينده مردم كابل در پارلمان گفت: كساني كه امروز نيروهاي مجاهدين افغانستان را متهم به ارتكاب جنايات جنگي مي كنند، افرادي هستند كه مورد عفو مجاهدين قرار گرفته بودند.وي روز جمعه در مراسمي كه به مناسبت‪ ۲۶‬بهمن سالروز شكست ارتش سرخ در كابل برگزار شد، افزود: اين افراد بايد از مجاهدين سپاسگزار باشند، نه آنان را مجرم معرفي كنند.وي تاكيد كرد: زماني كه مجاهدين وارد كابل شدند، كساني را كه با حكومت نجيب الله همكاري داشتند، مورد عفو قرار دادند.وي استفاده از واژگاني چون مجرمين جنگي و ناقضين حقوق بشر از سوي سازمان ديده بان حقوق بشر در مورد مجاهدين، انتقاد كرد و گفت: با استعمال اين نوع كلمات به رهبران و قهرمان جهادي توهين شده است.محقق اظهار داشت: كساني كه در اين رابطه اظهار نظر مي‌كنند، از اسلام آگاهي ندارند.دولت افغانستان براي اولين بار پنجشنبه اين هفته مصادف با‪ ۲۶‬بهمن را تعطيل عمومي در كشور اعلام كرد و اين روز از اين پس طبق ماده‪ ۱۸‬قانون اساسي در قانون كار اين كشور تعطيل عمومي است

صدام حسين بامداد امروز (شنبه) 9 جدي اعدام شد

مقامات عراقی رسما تأييد کردند که صدام حسين اندکی قبل از ساعت شش بامداد روز شنبه در بغداد به دار آويخته شد.شبکه تلويزيونی عراقی "حريه" خبر داد که صدام حسين اندکی قبل از ساعت شش بامداد روز شنبه در بغداد به دار آويخته شد.تلويزيون حريه پس از اعلام خبر به پخش سرودهای ملی پرداخت و سپس گوينده اعلام کرد: "صدام جنايتکار با چوبه دار اعدام شد."رهبر سابق عراق در دادگاهی ويژه که بيش از يک سال ادامه داشت، به جرم "جنايت عليه بشريت" به اعدام با چوبه دار محکوم شد.اعدام صدام حسين، نظرات شمابه همراه صدام حسين، برادر ناتنی او برزان تکريتی و عواد بندر رئيس دادگاه دولتی رژيم بعث نيز اعدام شده اند.به گزارش رويتر دختر صدام حسين تقاضا کرده است که جسد پدرش در يمن دفن شود."اعدام بی درنگ"گفته می شود که مقامات آمريکايی مايل بودند که رهبر سابق عراق پس از سال نو مسيحی اعدام شود.اما نوری مالکی نخست وزير عراق اصرار ورزيد که اجرای حکم اعدام صدام حسين نبايد تأخير شود.آقای مالکی در گفتگو با مقامات آمريکايی در عراق، موافقت آنها را با اعدام صدام پيش از تعطيلات سال نو مسيحی جلب کرد. گروه وکلای مدافع صدام حسين از قاضی دادگاهی در ايالات متحده درخواست کرده بودند که با تحويل رهبر سابق عراق از دست مأموران آمريکايی به مأموران عراقی مخالفت کند. به نظر وکلای مدافع صدام حسين، دادگاه او با موازين حقوقی درستی انجام نگرفته است.آنها قصد داشتند از اعدام رهبر سابق عراق جلوگيری کنند، اما قاضی آمريکايی تقاضای وکلای صدام حسين را نپذيرفت.زمان و مکان به دار آويخته شدن صدام اعلام عمومی نشد، زيرا بيم می رفت که اعدام او به آشوب و نا امنی در کشور دامن بزند.محاکمه صدام در ۱۹ اکتبر ۲۰۰۵ شروع شد و حدود يک سال بعد با حکم اعدام او پايان يافت. اين حکم در پنجم نوامبر اعلام شد و در ۲۶ دسامبر پس از ابرام نهايی به حالت قابل اجرا در آمد.

روزنامه انگلیسی زبان سیدنی مارننگ تريبیون : طالبانی شدن پاکستان تهدیدي بزرگ برای غرب

روزنامه انگلیسی زبان سیدنی مارننگ تريبیون دریکی از شماره های خود با اشاره به دسترسی پاکستان به سلاح هستوی و همکاری در ساختن موشک های دوربرد با کوریای شمالی نوشته است که طالبانی شدن پاکستان تهدیدي بزرگی برای غرب خواهد شد.اين روزنامه ادامه داده است، كه به اين دليل پاکستان پس از عراق می‌تواند کابوس وحشتناکی برای امریکا باشد.روزنامه سيدني مارننگ تريبيون افزود، پاکستان شورشیانی را که با نیروهای خارجی در نزدیکی مرزهای این کشور در حال نبرد هستند، پناه داده است و جوانان احساساتی را به منظور انجام فعالیت‌های هراس‌افگنانه آموزش می‌دهد.اين روزنامه در ادامه خاطرنشان ساخته كه فرماندهان نیروهای خارجی و داخلی شکایت دارند که طالبان هنوز هم قادر هستند که بدون کوچک‌ترین مانع از مرزهای میان افغانستان و پاکستان عبور نمایند.به گفته اين روزنامه، درحالی‌که عراق برای امریکا به یک کابوس وحشتناک مبدل شده است، بوش به گسترش قدرت تندروان در پاکستان که مجهز با سلاح هستوی هستند و بیش از 160 ميلیون جمعیت دارد، فکر می‌کند، در حالی‌که تا كنون بیش از سی هزار نیروهای خارجی برای مبارزه با هراس‌افگنان در افغانستان جابه جا شده‌اند.به عقيده روزنامه سيدني مارننگ تريبيون، رهبران طالبان در شهر کویته به سر می‌برند و ملاقات‌های‌شان را به طور آشکار انجام می‌دهند و شورشیان وفادار به آن‌ها در اردوگاه‌های خارج شهر آموزش می‌بیند. در همین حال گزارش‌های گروه بین‌المللی بحران می‌رساند که عملیات نظامی در برابر طالبان و القاعده با شکست رو به رو شده است و طالبانی شدن پاکستان، تهدید بزرگی برای غرب خواهد بود.اين روزنامه انگليسي زبان در پايان يادآوري نموده است كه جمعیت پاکستان دو برابر ایران و شش برابر عراق است و بسیاری از مردم به علت ناداری و بی‌سوادی از چندین دهه به این‌سو مورد سوء استفاده رهبران فاسد جهان‌گیر قرارگرفته و به افراط‌گرائی اسلامی روي آورده‌اند.

فلسطيني‌ها با وجود مشكلات نماز جمعه را در مسجدالقصي برگزار كردن

فلسطيني‌ها با وجود مشكلات نماز جمعه را در مسجدالقصي برگزار كردند

شنبه 28 دلو 1385
اميد وطن _ افغانستان
نمازگزاران فلسطيني روز جمعه با وجود تدابير شديد امنيتي، نماز جمعه را در مسجد الاقصي برپا كردند.
به گزارش شبكه‌ تلويزيوني العربيه، نظاميان رژيم صهيونيستي از ساعات اوليه صبح روز جمعه در مقابل دروازه ورودي مسجد‌الاقصي مستقر شدند.
اين در حالي است كه ده‌ها نيروي اين رژيم نيز در داخل مسجد‌الاقصي مستقر بودند.
منابع رژيم صهيونيستي پيش‌تر از احتمال درگيري‌ نمازگزاران و نيروهاي اسراييلي خبر داده بودند.
تنها نمازگزاران فلسطيني پنجاه سال به بالا و نيز افرادي كه شناسنامه داشتند، اجازه ورود به داخل مسجد‌الاقصي را يافتند و بقيه‌ فلسطيني‌ها در خارج از مسجد‌الاقصي نماز جمعه را ادا كردند.
بنا به گزارش خبرنگاران امكان هيچ گونه تجمع و تظاهرات فلسطيني‌ها وجود ندارد.
با وجود اين تدابير امنيتي، فلسطيني‌ها در برخي مناطق با برپايي تظاهرات‌ محدودي مخالفت خود را با ممانعت اسراييل از ورودشان به داخل مسجد‌الاقصي اعلام كردند كه نيروهاي رژيم صهيونيستي نيز با گاز اشك‌آور آن‌ها را متفرق ساختند و تعدادي از فلسطيني‌ها نيز دستگير شده‌اند

منتقدين امروز مجاهدين، عفوشدگان ديروز از سوي مجاهدين

منتقدين امروز مجاهدين، عفوشدگان ديروز از سوي مجاهدين

شنبه 28 دلو 1385
اميد وطن _ افغانستان
يك نماينده پارلمان افغانستان گفت: كساني كه امروز نيروهاي مجاهدين افغانستان را متهم به ارتكاب جنايات جنگي مي كنند، افرادي هستند كه در گذشته مورد عفو مجاهدين قرار گرفته بودند.
محمد محقق نماينده مردم كابل در پارلمان روز جمعه در مراسمي كه به مناسبت 26 دلو سالروز شكست ارتش سرخ شوروي سابق در كابل برگزار شد، افزود: اين افراد بايد از مجاهدين سپاسگزار باشند، نه اينكه آنان را مجرم معرفي كنند.
وي تاكيد كرد: زماني كه مجاهدين وارد كابل شدند، كساني را كه با حكومت نجيب الله همكاري داشتند، مورد عفو قرار دادند.
وي استفاده از كلماتي چون مجرمين جنگي و ناقضين حقوق بشر از سوي سازمان ديده بان حقوق بشر در مورد مجاهدين، انتقاد كرد و گفت: با استفاده از اين نوع كلمات به رهبران و قهرمانان جهادي توهين شده است.
محقق اظهار داشت: كساني كه در اين رابطه اظهار نظر مي‌كنند، از اسلام آگاهي ندارند.
دولت افغانستان براي اولين بار پنجشنبه مصادف با 26 دلو را تعطيل عمومي در كشور اعلام كرد و اين روز از اين پس طبق ماده 18 قانون اساسي تعطيل عمومي است.
ارتش سرخ شوروي سابق ششم جدي سال 1358 وارد افغانستان شد و در ماه حمل سال 1367 مجبور به ترك كشور شد.

هشدار به زنان باردار برای مصرف روغن ماهی

محققان مي گويند مصرف زياد روغن ماهي در دوران بارداري خطر وضع حمل زود هنگام را افزايش مي دهد. محققان مي گويند علت اين آسيب احتمالا سطوح بالاي جيوه در ماهي هاي روغني مانند خال مخالي ، سالمون و ساردين است.اما متخصصان تاكيد مي كنند مصرف ماهي براي حفظ سلامت همه افراد از جمله زنان باردار سودمند است.آژانس استانداردهاي غذايي در حاليكه مصرف اين ماده غذايي را براي زنان باردار دو بار در هفته توصيه كرده است ، خوردن انواع نيزه ماهي ، كوسه ماهي و اره ماهي را كه حاوي مقادير زيادي جيوه و ديگر آلوده كننده ها هستند را منع مي كند.دختران جوان ، زنان شيرده و باردار بايد هفته اي دوبار ماهي بخورند. درحاليكه براي ساير زنان و نيز مردان حتي تا چهار وعده در هفته مصرف ماهي مجاز است.از طرفي ماهي روغني سرشار از اسيدهاي چرب امگاه – سه است.تحقيقات نشان مي دهد خوردن مقادير كافي از اين ماهي وزن كودك در زمان تولد و نيز توان ذهني او را افزايش داده از تولد نوزاد زودرس جلوگيري مي كند.محققان معتقدند تا روشن شدن دقيق اين تاثيرات متفاوت ماهي روغني ، بهتر است زنان باردار از مكمل هاي روغن ماهي استفاده كنند كه خطر افزايش سطوح جيوه را به همراه ندارد اما دقت كنند اين مكمل ها حاوي مقادير زياد ويتامين A نباشند زيرا مقادير زياد آن براي نوزاد در حال رشد مضر است.

وقتی رونالدینیو گریه می کند

وقتی رونالدینیو گریه می کند
رونالدينيو، اعجوبه‌ برزيلي جهان فوتبال به سختي مي‌تواند احساساتش را پنهان كند، به ويژه هنگامي كه به زادگاهش پورته آلگره سر مي‌زند. رونالدينيو كه براي گشايش يك مدرسه‌ فوتبال در شهرش به سر مي‌برد هنگام سخنراني نتوانست خودش را كنترل كند و گريه كرد.
نابغه‌ي فوتبال گفت:« براي اين بچه‌ها مدرسه‌اي درست كرديم تا از وسايلي كه براي .....
تبديل شدن به يك بازيكن بزرگ نياز است استفاده كنند. آنها همگي مي‌توانند اين كار را انجام دهند.» پسر بچه‌ برزيلي هنگام مراسم گشايش مدرسه فوتبال نام رونالدينيو را فرياد مي‌كشيدند. بازيكن بارسلونا كه گريه امانش نمي‌داد مادر و برادرش را در‌ آغوش كشيد. دونگا سرمربي برزيل در اين مراسم رونالدينيو را همراهي مي‌كرد.

زین الدین زيدان به الجزاير سفر مي‌كند

زین الدین زيدان به الجزاير سفر مي‌كند
هفته‌ي آينده زين‌الدين زيدان براي گشايش مركز اهداي تجهيزات پزشكي به منطقه‌ي زلزله‌ زده‌ايي در الجزاير، به سرزمين پدر و مادري‌اش سفر مي‌كند.
به گزارش (ايسنا)، سرمايه خريد اين تجهيزات از ديدار خيريه‌اي در فرانسه تامين شد.
1962، والدين زيدان از الجزاير به مارسي، بندرجنوبي فرانسه مهاجرت كردند. «زيزو» لقب ستاره پيشين تيم ملي فرانسه در منطقه فقيرنشين مارسي رشد كرد. او به قهرمانان جوانان حومه شهر ..........
تبديل شده است. جايي كه خشونت و فقر بر زندگي مردمانش پنجه كشيده است.
زيدان پس از جام جهاني 2006 كفش‌هايش را آويزان كرد.
او در ديدار پاياني اين رقابت‌ها به سبب درگيري با ماركو ماتراتزي و ضربه زدن به سينه مدافع ايتاليا از بازي اخراج شد.
ایسنا

زین الدین زیدان هنرپیشه می شود

زین الد
ین زیدان هنرپیشه می شود كاپيتان محبوب فوتبال فرانسه به جرگه هنرمندان سينما خواهد پيوست. به گزارش پايگاه خبري القبس: شركت ليليان فرانسه كه يك شركت فيلم سازي است اعلام كرد زين الدين زيدان اسطوره فوتبال فرانسه و محبو‌ب‌ترين فوتباليست اين كشور قرار است در فيلمي كه اين شركت تهيه آن را بر عهده دارد نقش آفريني كند. اين فيلم به وسيله ويرونيك بزرگترين كارگردان سينماي فرانسه ساخته ...... خواهد شد و زیدان هم در این فیلم در نقش خود بازي مي‌كند. اين فيلم به زندگي شخصي زيدان خواهد پرداخت و زندگي اين فوتباليست افسانه‌اي را از دوران كودكي تا پايان فوتبال به نمايش خواهد كشيد

دویچه ویله: زمان آن رسیده که جورج بوش درس عبرت بگیرد

زمان آن رسیده که جورج بوش درس عبرت بگیردد
دويچه‌وله در گزارشي با اشاره به تصويب قطعنامه كنگره آمريكا نوشت: زمان آن فرا رسيده كه رييس جمهور آمريكا درس عبرت بگيرد و هرچند اين پند دير به دست آمد، اما سمت و سوي شكست آفرين سياست آمريكا در عراق را دگرگون مي‌سازد.
به گزارش روز شنبه پايگاه اينترنتي دويچه ویله (راديوآلمان ) روز جمعه قطعنامه عراق كه محور اصلي آن مخالفت با سياست جديد جورج بوش رييس جمهوري آمريكا در عراق است، در مجلس نمايندگان اين كشور به راي گذاشته و تصويب شد. كاخ سفيد قطعنامه را غيرالزامي خواند و تصويب آن را بي‌اهميت جلوه داد. اما ضربه كاري تر اين بود كه ‪ ۱۷‬تن از جمهوريخواهان نيز به قطعنامه راي مثبت دادند. قطعنامه عراق اكنون در دست بررسي مجلس سنا است ، مجلسي كه اكثريت آن در اختيار دمكرات‌ها قرار دارد.
قطعنامه عراق با سياست جديد رييس جمهوري آمريكا و خمير مايه آن يعني اعزام ‪ ۲۱‬هزار و ‪ ۵۰۰‬سرباز ديگر به عراق مخالفت مي‌كند. اين قطعنامه روز جمعه پس از بحث‌هاي طولاني مجلس نمايندگان كنگره به تصويب رسيد. از آغاز تهاجم آمريكا به عراق، اين... نخستين بار بود كه مجلس نمايندگان، سياست جورج بوش را مورد انتقاد قرار داد، اما از همه مهمتر اين بود كه ‪۱۷‬ نفر از هم‌حزبي‌هاي رييس جمهور يعني جمهوريخواهان نيز همراه با اكثريت دمكرات مجلس به سياست او راي منفي دادند.
"نانسي پلوسي" رييس مجلس نمايندگان مي‌گويد اين قطعنامه فراحزبي اگرچه الزامي نيست، اما حاوي پيامي روشن به بوش است.
وي مي‌گويد زمان براي تدوين سياست جديدي در عراق فرارسيده، سياستي كه او رئوس آن را اينگونه خلاصه مي‌كند: "ما به تكليف جديدي نياز داريم، شروع خروج سربازانمان از عراق، ديپلماسي و بازسازي بيشتر و تمركز افزونتر بر مبارزه با تروريسم." كاخ سفيد در پي تصويب قطعنامه در مجلس نمايندگان، اعلام كرد قطعنامه غير الزامي است. كاخ سفيد همچنين نسبت به عدم تصويب بودجه اضافي براي جنگ عراق هشدار داد.
"جك مورتا" از نظاميان سابق آمريكا در ويتنام و از مخالفان جنگ عراق، شيوه‌اي سياستمدارانه‌تري پيشه كرده و پيشنهادي ارائه داده كه با عملي كردن آن مي‌توان به طور غيرمستقيم خروج سربازان از عراق را ضروري ساخت و اعزام نيروي اضافي به اين كشور را به زير سوال برد.
وي خواستار افزايش قابل ملاحظه طول مدت مرخصي سربازان آمريكايي شد.
در صورتي كه اين پيشنهاد زيركانه مورد موافقت قرار گيرد، سربازان مستقر در عراق با تنگنا مواجه خواهند شد و احتمال خروج آنها از اين كشور بيش از پيش مي‌شود.