احداث سومين پايگاه جاسوسي آمريكا در استراليا

احداث سومين پايگاه جاسوسي آمريكا در استراليا
مقام‌هاي كانبرا اعلام كردند كه واشنگتن سومين پايگاه ارتباطات نظامي ماهواره‌اي‌اش را در استراليا احداث خواهد كرد.
به گزارش خبرگزاري آلمان، واشنگتن در حال حاضر تاسيسات مشابهي در Pine Gap نزديك Alice Springs و در North-West Cape در شمال غرب سواحل استراليا دارد. اين پايگاه جديد كه براي نيروهاي آمريكايي مستقر در آسيا و شرق ميانه منحصر به فرد خواهد بود، در كنار پايگاه اطلاعاتي استراليا در گرادلتون در 400 كيلومتري شمال پرث ساخته خواهد شد. برندان نلسون، وزير دفاع استراليا مذاكرات در خصوص روند سه ساله‌ي ساخت اين پايگاه را تاييد كرد و گفت كه ساخت اين پايگاه ازاواخر سال جاري ميلادي آغاز مي‌شود.
نيل جيمز، مدير يك موسسه‌ي دفاعي استراليا گفت:....
دركل اين پروژه چيز جديدي نيست. ما قبلا هم پايگاه‌هاي ارتباطات آمريكايي و مركز نظارت و كنترل سلاح آمريكا را در استراليا داشته‌ايم.
ایسنا

امریکا تمام وزیران دولت متحد ملی فلسطین را تحریم میکند

جهان:
امریکا تمام وزیران دولت متحد ملی فلسطین را تحریم میکند
يك مقام فلسطيني و ديپلمات‌ها اعلام كردند كه آمريكا تمامي وزيران دولت متحد ملي فلسطين از جمله وزيران غيرحماس اين دولت را تحريم خواد كرد؛ مگر اينكه به درخواست‌هاي بين‌المللي درباره‌ي سياست‌ها در قبال اسراييل عمل شود.
به گزارش خبرگزاري رويتر، برخي مقام‌هاي آمريكايي از تغيير سياست‌هاي واشنگتن كه اجازه‌ي برخي تماس‌هاي ديپلماتيك با برخي مقام‌هاي ميانه‌رو در فلسطين را مي داد، حمايت كرده‌اند.
اما يك مقام عالي‌رتبه‌ي فلسطيني روزپنجشنبه اعلام كرد: آمريكايي‌ها به ما اطلاع داده‌اند كه دولت جديد به رهبري حماس را تحريم خواهند كرد. با فتح و وزيران مستقل نيز به همان ترتيبي كه با وزيران حماس برخورد مي‌شود رفتار خواهد شد. ديپلمات‌هاي آگاه از اين مذاكرات تاييد كردند كه واشنگتن در صدد تحريم اعضاي دولت متحد فسلطين است، مگر اينكه اين دولت به درخواست هاي بين المللي براي به رسميت شناختن اسراييل، محكوم كردن خشونت‌ها و قبول توافق‌نامه‌هاي موقت صلح عمل كند. البته گفته شده كه تماس‌ها با محمود عباس، رييس تشكيلات خودگردان فلسطين حفظ خواهد شد، اما اين روابط به دليل تقسيم قدرت وي با حماس محدود مي‌شود. مقام‌هاي آمريكايي از..
اظهارنظر در اين خصوص خودداري كرده‌اند و واشنگتن اعلام داشته كه منتظر نحوه‌ي شكل‌گيري دولت جديد فلسطين است.
قرار است محمود عباس دوشنبه‌ي آينده در نشست سه جانبه با ايهوذ المرت، صدر اعظم اسراییل و كاندوليزا رايس، وزيرامورخارجه‌ي آمريكا در بيت‌المقدس شركت كند.
هم‌چنين محمود عباس روز(پنجشنبه) مذاكراتي با اسماعيل هنيه، صدر اعظم فلسطين در غزه براي حل مشكلات و موانع در راه شكل‌گيري دولت متحد ملي انجام مي دهد.
به گفته‌ي مقام‌هاي بانك فلسطين موضوع دشوار و پيچيده براي دولت آتي فلسطين اين خواهد بود كه آنها بدون تضمين‌هاي لازم از جانب آمريكا قادر به هيچ نقل و انتقالي به دولت جديد فلسطيني نخواهند بود.
ديپلمات‌هاي غربي نسبت به وجود چنين تضمين‌هاييي ابراز ترديد كرده‌اند. بانك‌هاي بين‌المللي و محلي نيز تاكنون از ارسال پول به دولت حماس از بيم رويارويي با تحريم‌هاي آمريكا امتناع كرده‌اند.
رييس بانك مركزي فلسطين مي‌گويد: ما منتظريم ببينيم كه آيا آمريكا دولت متحد ملي را تاييد مي كند يا خير. هيچ كس نمي‌خواهد مناسباتش را با غرب به خطر بياندازد. دولت آمريكا همه‌چيز را خيلي شفاف اعلام كرده است.
ایسنا

وقت ترور احمدی نژاد فرا رسیده !

وقت ترور احمدی نژاد فرا رسیده !
رئیس سابق موساد،سازمان جاسوسی اسرائیل گفت: زمان ترور "محمود احمدی نژاد فرارسیده است" .
به گزارش يديعوت آحارنوت - چاپ تل آویو- "میرامیت" رئیس سابق مدعی شده است: من درزمان ریاست خود با ترور شخصیت های جهان به کرات مخالفت کرده ام، اما موضوع محمود احمدی نژاد با بقیه فرق می کند و او باید ترور شود زیرا ما درباره او با" یک وضعیت ویژه" مواجه ایم.
وی گفت: احمدی نژاد عاشق شهادت است ، پس باید او را به بهشت بفرستیم تا جهان اسلام را به سمت بنیادگرایی سوق ندهد.
رییس سابق سیا افزود: امروز جهان در آستانه .......

جنگ جهانی سوم قرار دارد و نشانه اش هم این است که اندیشه های اسلامی در سراسر گسترش یافته است.
امیت در ادامه اظهارات خود گفته است: بهترین راه برای مواجهه با ایران ، گزینه نظامی نیست بلکه باید اسرائیل و آمریکا با همکاری هم دولت احمدی نژاد را تضعیف کنند و زمینه ساز شورش های فراگیر عمومی در ایران شوند.
هنوز هیچ سازمان بین المللی به اظهارات تروریستی این چهره اسراییلی واکنش نشان نداده است .
عصر ایران

پیش بینی یک فالگیرموجب تشدید تدابیرامنیتی در میدان هوایی پراگ شد

پیش بینی یک فالگیرموجب تشدید تدابیرامنیتی در میدان هوایی پراگ شد
در پي تشديد تدابير امنيتي در میدان هوایی بين‌المللي پراگ كه بر اساس پيش بيني يك فالگير روي داد، وزيرداخله جمهوري چك در معرض انتقادات شديد قرار گرفت.
روز پنجشنبه يك فالگير در تماس با مقامات پولیس شهر پراگ، ضمن اعلام مشخصات خود تاكيد كرد كه خطري جدی میدان هوایی این شهر را تهديد مي‌كند.
اين اخطار كه از سوي مقامات امنيتي میدان هوایی شهر پراگ جدي تلقي شده بود، موجب تشديد تدابير امنيتي و اختلال در امور جاری میدان هوایی شد و بر اين اساس تعدادي زره پوش و نيروهاي ضد خرابكاري دراطراف و داخل اين فرودگاه مستقر شدند.
اين موضوع...انتقاد حزب سوسيال دموكرات کشور چک را برانگيخت و اعضاي آن روزجمعه خواستار استعفاي وزيرداخله این کشور به‌دليل توجه به اظهارات يك فالبين شدند.
اين حزب، واكنش وزيرداخله به اين موضوع را نشانه‌اي از بي‌كفايتي وي خوانده است.
ایرنا

یک کارشناس امریکایی : امریکا باید در برخوردش با پاکستان تجدید نظرکند

یک کارشناس امریکایی : امریکا باید در برخوردش با پاکستان تجدید نظرکند
بارنت روبین کارشناس امریکایی در مقاله خود اظهار داشته و علاوه نموده ، که اگر واشنگتن میخواهد مساعی بین المللی را درافغانستان نجات دهد ، باید تعهد خود را در زمينه بیشتر سازد و در مورد ستراتیژی خود تجدید نظر کند ، بخصوص در برخورد خود با پاکستان ، زیرا انکشور در پناه دادن شورشیان در مناطق قبایلی ادامه میدهد .روبین گفته است ، که طالبان با انکه در تابستان سالروان متقبل تلفات و شکست شدند ، اما هنوز د ردو طرف مناطق سرحدی فعال بوده و ان منطقه باردیگر پناه گاه برای انها شده است و رئیس جمهور بوش زمانی انرا یک تهدید برای امریکا خوانده بود .نویسنده مقاله اظهار نموده ، که طراحان مشی خارجی ایالات متحده منافع درافغانستان را ناچیز دانسته و امروز نیز از ان مشی پیروی میکنند.موصوف علاوه میکند که واشنگتن و شرکای بین المللی شان باید به ستراتیژی شان در قبال افغانستان غور کنند و منابع را که ..
وقف انکشور نموده اند ، باید به ان افزایش دهند . به عقیده وی افغانها و همسایگان انها فکر می کنند که افغانستان برای امریکا یک اولویت اولی نیست و یک اقدام چشمگیر می تواند ، این طرز فکر را تغییر دهد . روبین دراخیر اظهار داشته که اینده ناتو با موفقیت ان درافغانستان بستگی دارد .

مشاور وزیر دفاع روسیه: امریکا با کلکسیونی از شکست عراق و افغانستان را ترک خواهد کرد

مشاور وزیر دفاع روسیه: امریکا با کلکسیونی از شکست عراق و افغانستان را ترک خواهد کرد
مشاور وزير دفاع روسيه با اشاره به طرح جديد بوش براي اعزام نيروي بيشتر به عراق و افغانستان اعلام كرد: آمريكا با كلكسيوني از ننگ و شكست از عراق و افغانستان خارج خواهد شد.
به گزارش روزنامه‌ي البيان-چاپ امارات- ولاديمير شامانوف، مشاور وزير دفاع روسيه اظهار داشت: اعزام نيروي جديد آمريكا به افغانستان كه در بهار سال آينده انجام مي‌گيرد و نيز اعزام نيرو به عراق به حل بحران‌هاي اين كشور و تثبيت اوضاع امنيتي اين دو كشور كمك نمي‌كند.
مشاور وزير دفاع روسيه هم‌چنين گفت: آمريكايي‌ها نمي‌توانند طالبان را در افغانستان شكست دهند به‌خصوص آن‌كه آمريكايي‌ها از تجربه‌ي روس‌ها در افغانستان به‌ خوبي خبر دارند و نيز به خوبي مي‌دانند كه تمامي سياست‌هايشان در افغانستان از همان ابتدا اشتباه بوده است.
شامانوف گفت: اوضاع امنيتي در عراق و افغانستان از همان آغاز ورود نيروهاي آمريكايي به اين دو كشور نه تنها بهتر نشده بلكه روز به روز در حالت وخيم‌تري قرار گرفته است. وي با اشاره به اوضاع عراق گفت:... اگر اوضاع عراق را نگاه كنيم مي‌بينيم كه خبري از وجود نظام قانون‌مند در سازمان‌ها و حتي روابط اجتماعي و سياسي وجود ندارد. نظم، قانون، امنيت و ثبات براي هيچ يك از شهروندان عراقي فراهم نيست.
شامانوف با اشاره به افغانستان گفت: افغانستان نيز وضعي مشابه عراق دارد. حامد كرزاي، رييس‌جمهور افغانستان است اما توانسته است تنها دركابل حكومت كند و ديگر مناطق و ايالت‌هاي افغانستان عملا توسط طالبان هدايت مي‌شود.

اختراع شانه لیزری برای درمان طاسی

اختراع شانه لیزری برای درمان طاسی
كشيدن اين شانه ليزري بر قسمت طاس سر به رشد مجدد موي واقعي كمك مي كند. اين ابزار كه شانه ليزري Hairmax نام دارد مورد تاييد سازمان نظارت بر غذا و داروي آمريكا FDA قرار گرفته و بنا به گفته سازندگان آن نتايج آزمايشات كلينيكي در مدت نشان داد ه است تعداد موهاي ضخيم سر را افزايش مي دهد.
همانطور كه از نامش پيداست اين ابزار عمل ليزر را با شانه كردن همراه مي سازد. به اين ترتيب ليزر سر را براي رويش مو تحريك مي كند.
قيمت اين شانه ليزري هم اكنون 545 دلار است و درحال حاضر تنها محصول بدون داروست كه براي ........
مقابله با ريزش مو توليد شده و مورد تاييد FDA قرار گرفته است.
جام جم

بُعد سياسی و حقوقی مصالحه ولسی جرگه

دكتور همت فاريابی

بُعد سياسی و حقوقی مصالحه ولسی جرگه

سه دهه جنگ و برادركشی در افغانستان كه گفته ميشود يك و نيم مليون كشته ، سه مليون زخمی ، ده مليون آواره و ويرانی های مادی و معنوی غيرقابل تصور ديگر را از خود بجای گذاشت و شعله های اين جهنم هنوز خاموش نگرديده است ، محصول سلسله نظام های منفور خاندانی است كه با پاليسی « تفرقه بانداز حكومت كن » چرخ ماشين استبداد را همچون سنگ آسياب درطول دهه های متمادی بالای مردم مظلوم افغانستان گردانيده و نسبت نداشتن خط مشی فرا قومی ، مانع شكلگيری و ايجاد ملت و وحدت ملی در مملكت شدند . بعداز شكست طلسم بيش از نيم قرنه حاكميت قبيله ، قشر باسواد جامعه در بستر فقدان هويت ملی تحت تآثيرات احساسات آيدلوژيكی ، قومی ، زبانی و مذهبی آله دست اجانب قرار گرفتند و باهمديگر خصومت ورزيده و سه دهه درجنگ تقابل باهم قرار داشتند . در نتيجه با پيروی از همان سیاست مردود ، پادشاه معزول سلسله حاكمیت استبدادی در خرابه های خانه مردم بنام « بابای ملت » تحميل گرديد.
ولسی جرگه كه مجلس سفلٰی پارلمان افغانستان را تشكيل ميدهد به روز چهار شنبه بتاريخ 31 جنوری طرحی را بخاطر مصالحه ملی به تصويب رسانيد که درصورت تبديل شدن اين طرح به قانون براساس آن هيج يک از جناح های درگيرجنگ های سه دهه اخير در افغانستان از سوی دولت تحت تعقيب قانونی قرار نخواهند گرفت . اين طرح يازده و الٰی دوازده ماده يی كه از سوی کميسيون نه نفری مجلس نمايندگان، پيشنهاد شده بود ، پس از بحث های داغ با اكثريت اعضای مجلس به تصويب رسيد و بعضی از نمايندگان هم به رسم اعتراض جلسه ولسی جرگه را ترك گفتند .
اگرچنديكه رقم رآی دهندگان موافق و مخالف تا جاييكه مربوط به معلومات من است در رسانه ها تدقيق نگرديده است ولی گفته ميشود كه از مجموع 249 نماينده ، شانزده وكيل رآی مخالف تصويب داده بودند و بعدآ هم چهار وكيل ديگر با استرداد رآی خود به صف مخالفين طرح پيوستند .
فيصله ولسی جرگه بحث های داغ و پرحرارت را در ميان اقشار مختلف مردم افغانستان در داخل و خارج كشور برانگيخته است . و در بنای اين مسئله حساس و دردناك كه مسلمآ ميتواند نمايانگر نبض جامعه مبتنی بر شرايط حكمفرمای سياسی و اجتماعی محسوب شود ، برداشت ، و نظريات مردم جامعه داغديده افغانستان بطور عمده به دو بخش تقسيم شده است.
طرفداران اين فيصله به اين باور اند ، عفو عمومی که ولسی جرگه آنرا تصويب كرده است ، يگانه شیوه درست و منطقی جلوگيری از احيای گسترده تنش ها و پیامد های منفی در جامعه پس از جنگ و برادركشی که تضاد های رنگارنگ سياسی ، اجتماعی و نظامی را از سر گذرانده است ميباشد .
بعضی ها هم طرح مذکور را در امنیت داخلی کشور مفید دانسته ولی از آن بيم دارند كه این معافیت شامل مسایل املاکی و جنایی نگردد . و به باور اين گروپ اشخاص در جریان سالهای اخیر املاک مردم توسط زورآوران غصب گردیده و تعدادی از افراد جامعه توسط غاصبين به قتل رسیدند که باید قانون جزائی كشور بالای این افراد زورمند تطبيق گردد . به نظر نگارنده ، كسانيكه مرتكب جرايم مشهود جنايی و كريمينال شده اند بايد دوسيه آنها خارج از منشور مصالحه ملی مطالعه گرديده ، تحت بازپرس قانون قرار گيرند.
اما مخالفين اين طرح معتقدند که پارلمان كشور فاقد چنين صلاحيت بوده و فقط مردم افغانستان بايد در مورد مصونيت جناح های درگير جنگ دهه های اخير از پيگرد قانونی، تصميم بگيرند . و همچنان بخشی از مخالفين طرح ، استدلال ميكنند تنها كسانيكه بازمانده های قربانی جنگ ها هستند ميتوانند عاملين آنرا مورد عفو قرار دهند . بعضی ها معتقد هستند كه طرح مصالحه مخالف موازين بين الملل از جمله حقوق بشر است . عده يی هم زير آتش احساسات بدون آنكه به ابعاد معامله و توطئه از جهات مختلف متوجه شود ، تحت تبليغات مغرضين سياسی قرار گرفته و همه چيز را يكطرفه ميبينند.
اگر با انصراف از دویدن به « سمت وزش باد » صحبت شود ، درين حالت استجواب موضوع و تحليل چنين معما ايجاب مينمايد كه تا خونسردانه ، با بكارگيری عقل و منطق با نيت سازندگی در ارتباط به مسئله تعمق صورت گيرد .
وقتيكه اصل و هويت عفو به مثابه اسباب آشتی مورد نظر قرار گيرد ، عفو و گذشت بهترين و جوانمردانه ترين پديده است كه مربوط به جوهر انسان و انسانيت ميگردد . از جانب دیگر ابعاد قربانی ها و آلام بازماندگان آنها خيلی سنگين و زخم های آن غير قابل التيام ميباشد . با درنظرداشت هردو حالت فوق ، ميخواهم درين نوشتار بُعد سياسی و حقوقی قضايا را از قرار ذيل مورد مداقه قرار بدهم.
1 - بُعد سياسی قضيه :
درين شكی وجود ندارد كه بازی سياسی با سرنوشت مردم جنگ زده و بدبخت كشور ، برای گروپ های سياسی مختلف داخلی و كشور های دخيل در قضيه افغانستان از سال ها قبل نه تنها به تاكتيك و مانور سياسی بلكه به مسلك و سود جوئی تجارتی مبدل گرديده است.
بعداز سقوط طالبان و رويكار آمدن حكومت كرزی ، حلقاتيكه مسير سياست اين حكومت را سمت و سو ميدهند ، به يك استقامت مشخص و معين تآكيد دارند كه مطابق آن به هر قيمت ممكنه بايد طالبان بدولت فعلی حضور گسترده يابند و نفوذ ائيتلاف شمال ديروز نه تنها در دولت بلكه در اجتماع نیز مضمحل گردد . دربنای همين سیاست مذاكرات مستقيم و غيرمستقيم با رهبری طالبان در طول چندين سال بطور متداوم ادامه داشته و در عين زمان اشخاص با نفوذ ائيتلاف شمال تحت ضربات تبليغاتی قرار گرفته و با اغواگری های حلقات معلوم الحال جنگهای ميان گروهی در بين آنها سازماندهی شده است . از جانب ديگر يك بخش كشور بنام دی دی آر و داياك خلع سلاح شد و بخش ديگر كشور به بهانه دفاع خودی ويا مليشه قومی مسلح گرديد . و همچنان تلاش گرديد تا جنايت بخشی از گروپ های مسلح كتمان گردد و از بخش ديگر آن راپور های طويل و عريض به جامعه جهانی ارايه گردد.
قسميكه ميدانيم هر قدريكه اهميت سياسی و نظامی طالبان در انظار جامعه جهانی ازطرف حلقات مشخص در مهور حكومت رئيس جمهور كرزی بارزتر جلوه داده شده است ، به همان پيمانه امريكا تلاش كرده تا با طالبان كنار بيايد . بنآ مانور های زيادی برای جلب و جذب طالبان از وعده های دادن زمين و خانه رهايشی تا اعطای پست های كليدی ، از ايجاد كمسيون های مختلف تماس تا پی ريزی كمسيون آشتی ملی تحت رياست آقای مجددی صورت گرفته است . مگر نتيجه اينهمه تاكتيك ها بغيراز حضور مصنوعی تعدادی از طالبان سرشناس بنام ميانه رو ولی كُلآ اين سياست نا موفق بوده است زيراكه جنگ طالبان عليه دولت يك جنگ عقيدتی بوده كه حامل بار تماميت خواهی دارد ويا به عباره ديگر جنگ عقيدتی با خميرمايه شوونستی ميباشد .لذا باورمندی امريكا در راستای جورآمد با طالبان ميتواند اشتباه ديگر امريكا در افغانستان تلقی گردد .
نكته ديگري كه از محتوای بند نهم منشور تصويب شده بر ميآيد ، مسئله خط ديورند است . درين بند به ارتباط موضوع چنين آمده است :
ولسی جرگه افغانستان طرح ماین گذاری و کشیدن سیم خاردار در امتداد خط دیورند را راه حل مناسب برای کنترول و مهارکردن تروریزم ندانسته و باور دارد که باید تروریزم از راه برچیدن مراکزتعلیم، تجهیز و تمویل آن مهار و کنترول گردد.
قسميكه عيان است در دو سال اخير موضوع مناقشه خط ديورند بالا گرفته و دوبار طرح حصار كشی گوشزد مقامات افغانستان گردیده و بار آخر پاكستان با تصميم يكطرفه خود اقدام به مسدود كردن سرحدات نمود كه كار احداث آن درين وقت ها در جريان است .
مسئله خط ديورند كه در جريان سالهای متمادی بالای مردم افغانستان به مثابه سمبول وطنپرستی تحميل شده بود ولی برای امروز نبض جامعه در ارتباط موضوع تغيير نموده و مردم عوامفريبی را ديگر نمیپذيرند و خواهان حل قطعی و يكطرفه ماجرای خط دیورند هستند كه باعث بدبختی تاريخی مردم افغانستان شده است . و درين بحبوحه حلقات معلوم الحال كه لجوجانه ميخواهند مناقشه خط ديورند به موجوديت ننگين خود ادامه دهد ، در تلاش هستند كه پشتيبانی شورا حداقل در تردید حصار امنيتی در عقب ماجرای ديورند قرار گيرد.
متن ماده نهم مصوبه ولسی جرگه حامل اين مفهوم است كه چنگك درحال گسست افغانستان از ماجرای خط ديورند بار ديگر توسط ركن معتبر دولتی كه عبارت از پارلمان است قوت بخشيده ميشود .
از جانب ديگرغير متجانس بودن ماده نهم منشور تصويب شده با ديگر مواد مصوبه ويا به عباره ديگر دوری ماده نهم از موضوع مطروحه و سُستی زبان ابراز مخالفت توسط ماده مذكور اين موضوع را محتمل ميسازد كه چانه زنی های زيادی در ارتباط به فيصله ولسی جرگه صورت گرفته است .
بدينترتيب فيصله مجلس نمايندگان در مورد عفو عمومی از تآثيرات مانور سياسی بازيگران امور مبرا نيست و منشآ الهام آن احتمالآ تاكتيك نوبتی امريكا برای جلب و جذب طالبان از يكطرف و اخذ رآی ترديدی شورا در قبال اعمار حصار مرزی به امتداد خط ديورند از جانب ديگر ميتواند محسوب گردد .
درين بستر چون نماينده های جهات مختلف درگير جنگ های سه دهه اخير ، از خلقی و پرچمی گرفته تا مجاهد و طالب نيز در پارلمان حضور دارند و بسوی تعدادی از آنها توجه « حقوق بشر » توسط حريفان سياسی آنها هر زمان مناسب معطوف ميگردد ، فرصت را غنيمت شمرده يكجا با آن وكلآئی كه مصالحه ملی را يگانه راه بيرون رفت از بحران ميشمارند داخل بازی ملهومه حلقات گرداننده امور سياسی افغانستان گرديده و به نفع تصويب فيصله اثرگذاری كردند .
بنظر ميرسد كه شرط اساسی اين مصوبه عبارت است ازمصئونيت وكلای دخيل در جنگهای سه دهه اخير از تعقيب عدلی از يكطرف و همچنان مصئونيت از دسايس حلقات مهوری حكومت جناب كرزی بنام جنگسالار از جانب ديگر در عوض دعوت رسمی پارلمان كشور از طالبان ازيكطرف و همچنان مخالفت پارلمان با پلان پاكستان در مورد خط ديورند از جانب ديگر ميباشد . يعنی دو امتياز در مقابل دو امتياز . بزبان عوام « حق بگير و حق بده ، آشنائی ات مفت» .

حالا كه چنين فيصله با وجود بعضی كاستی های آن به نفع تعيين استقامت بسوی اضمحلال خصومت های سياسی ، قومی ، زبانی و مذهبی سی ساله ، از طرف مجلس نماينده گان صورت گرفته است ، مخالفين اين طرح با ارايه دلايل غير قانونی و غير حقوقی با استفاده از احساسات مردم با تمام امكانات دست داشته خود تبليغات وسيعی را بخاطر به بيراهه كشانيدن اذهان عامه براه انداخته است . و هركسيكه به ضرورت عينی آشتی ملی و مصالحه صحبت ميكند چون ديگر دليل قانونی و منطقی وجود ندارد بنآ با سوء استفاده از حساسيت موضوع آنشخص را به پشتيبانی از جنايتكاران جنگی متهم مينمايد .
مخالفين اين طرح با روپوش قرار دادن مسئله (( دفاع از حقوق قربانی های جنگ )) و زير سوال بردن صلاحيت پارلمان درين عرصه تلاش دارند تا سياست تماميت خواهی آنها كه در حذف ديگران بنا يافته است ، ازين فيصله متضرر نگردد . زيراكه درصورت تبديل اين طرح به قانون سلاح برنده اتهام زدن به « جنايتكار جنگی » را از دست ميدهند كه تاهنوز با تشكيل انجوو ها بنام حقوق بشر استفاده وسيع از مسئله نموده اند . تناقض در ابراز موضعگيری رئيس جمهور كرزی با مصوبه عفو ولسی جرگه با سخنان سخنگوی آن ، از وجود اختلاف نظرها در تقسيم امتياز در جبهه اطراف آقای كرزی حكايت دارد كه جهت حقوقی مسئله در بخش بعدی مطالعه خواهد شد .
در بين طرفداران طرح نيز اشخاصی موجود هستند كه میخواهند ازین مصوبه سوء استفاده اعظمی را نمايند ، گاهی از طرف های درگير 23 سال جنگ حرف ميزنند و گاهی هم تلاش ميكنند چنين تفسير نمايند كه گويا كمونست ها و طالبان قابل عفو نيستند . اگر موضوع جوانمردی گذشت ، عفو و سازندگی مطرح بحث باشد ، اينگونه تلاش ها حداقل خائينانه خواهد بود . و در متن مصوبه نيز درین ارتباط نواقصی وجود دارد كه بايد آنرا آقای كرزی به صفت رئيس دولت با استفاده از صلاحيت خود مرفوع و مصوبه را تكميل نمايد.
2 - بُعد حقوقی قضيه :
مسئله را با اين موضوع آغاز ميكنيم كه بعضی ها به اين باور هستند گويا پارلمان صلاحيت طرح آشتی ملی و مصالحه را ندارد و استدلال ميكنند كه اين حق مردم است ويا هم ميگويند تنها قربانی های جنگ های سه دهه اخير صلاحيت عفو را دارند . برخورد عاطفی اين گونه افراد كه صادقانه مطرح ميكنند كاملآ قابل درك است . هزينه جانی و مالی جناياتيكه درطول سه دهه انجام يافته است خيلی سنگين و زخم های آن التيام ناپذير است .اما بتاريخ ششم فبروری سخنگوی رئيس جمهور كرزی به صفت شخص با مسئوليت ، كاملآ غيرمسئولانه فتوا داد كه به اساس قانون اساسی كشور پارلمان حق ندارد كه مصالحه و آشتی را طرح كند و او نيز موضوع را به قربانيان جنگ موكول ساخت.
در ارتباط اين موضوع سخنان آقای دكتور فاضلی حقوقدان ؟؟؟ و سفير افغانستان در جمهوری چك كه در ميز مدور راديوی بی بی سی شنيده شد ، بي سابقه و بدنام كننده نام « حقوقدان » در هر گوشه و كنار جهان بود . ايشان در اظهارات خود كه احتمالآ ناشی از مصئونيت چوكی و مقام شان بود ويا ممكن سطح حقوقدانی آنها همين است ، نه كم و نه بيش گفتند كه « ولسی جرگه ميتواند تنها ابلاغيه صادر كند ...» معلوم نيست كه ايشان تحصيل علم حقوق را در كجا فرا گرفتند مگر مسلم آنست كه برای معلومات در باره صلاحيت قوه مقننه ، تحصيلات حقوقی نيز حتمی و ضروری پنداشته نميشود . و برای هر شاگرد صنف ششم مكتب برای شناختن وظايف پارلمان ، كافی است كه معنی كلمه » مقننه « را بداند . درين ارتباط سفير كبير و حقوقدان معظم كوشش هم نكنند كه از گفته های خود منكر شوند زيراكه من گزارش اين ميز مدور را ثبت نموده ام كه در نزدم محفوظ ميباشد .
حالا در رابطه به اصل سخن :ء
اگر درباره قانون اساسی كشور ، گذشته از همه نواقص و تناقضات حرف بزنيم ، ديده ميشود كه سه انستيتوت تصميم گيری نهايی مستقيم و غيرمستقيم مردم پيشگويی و ايجاد شده است كه عبارت اند از پارلمان ، لويه جرگه و ريفراندم ميباشد .
در فقره يك ماده نودم درباره صلاحيت شورای ملی آمده است (( تصويب ، تعديل یا لغو قوانين ويا فرامين تقنينی .
در ماده يكصد و يازدهم درباره حالات تدویر لويه جرگه چنين تسجيل شده است :
لويه جرگه در حالات ذيل داير ميگردد :
يك - اتخاذ تصميم در مورد مسايل مربوط به استقلال ، حاكميت ملی ، تماميت ارضی و مصالح عليای كشور ،
دو - تعديل احكام اين قانون اساسی ،
سه - محاكمه رئيس جمهور مطابق به حكم مندرج ماده شصت و نهم اين قانون اساسی .
در فصل رئيس جمهور ماده شصت و پنجم چنين ميخوانيم :
رئيس جمهور ميتواند در موضوعات مهم ملی سياسی ، اجتماعی ويا اقتصادی به آرای عمومی مردم افغانستان مراجعه نماید . مراجعه به آرای عمومی نباید مناقض احكام اين قانون اساسی ويا مستلزم تعديل آن باشد .
اين مجموعه مفاداتی است كه ميتوان چگونگی و سطح صلاحيت انستيتوت های تصميمگيری نهايی مستقيم و غير مستقيم مردم را مشاهده نمود و موضوع صلاحيت اين انستيتوت ها الزامآ در هيچكدام از ماده ديگر قانون اساسی ذكر نشده است .
قبل از همه باید به اين نكته توجه كرد كه در هيچ مفادی از قانون اساسی گفته نشده است كه پارلمان فاقد صلاحيت طرح مصالحه ملی است . بنآ فرموده نماينده رئيس جمهور كرزی بی اساس است.
امابعد تصويب قوانين در سطوح مختلف وظيفه عمده و اساسی پارلمان بمثابه عاليترين ارگان قانونگذاری و ركن مقننه دولت است . من از گفته های آقای رمضان بشردوست به صفت عضو نهاد قانونگذاری دولت در ميزمدور بی بی سی بسیار متآثر هستم كه يك وكيل خود نداند وظيفه پارلمان چه است !!! به هر حالت در مواد « حالات تدوير لويه جرگه » و « رويكرد رئيس جمهور به آرای عامه » كه واژه های (( مصالح عليای كشور و موضوعات مهم ملی سياسی ، اجتماعی )) ذكر شده است اما اين كلمات فاقد تعريف مشخص ميباشد . درصورت نبود تعريف لازم اصطلاح از ارتجاعيت معنی واژه ميتواند توجيهات مختلف صورت بگيرد . در قوانين اساسی اكثريت كشور های جهان برای حل همچون معضلات و توجيه و تفسير مواد بحث برانگيز قانون اساسی « ديوان عالی قانون اساسی » ايجاد ميگردد . اما در افغانستان كه چندی قبل ارگان مشابه در چوكات پارلمان ايجاد شده است بايد اين مسئله را مورد بررسی جدی قرار داده و قضاوت عادلانه خود را در قبال موضوع صادر نمايد .
به نظر نگارنده چون در مفاد « حالات تدوير لويه جرگه » و « رويكرد رئيس جمهور به آرای عامه » مسئله طرح آشتی ملی مشخصآ تذكر داده نشده است درحاليكه بسياری از موضوعات حياتی جامعه و دولت مانند استقلال ، حاكميت ملی ، تماميت ارضی ، محاكمه رئيس جمهور بمثابه موضوعات مهم ، اساسی و حياتی بازتاب يافته است از جانب ديگر عملكرد پارلمان درين راستا با هيچ يك از مفادات قانون اساسی در تضاد قرار نميگيرد بنآ اين موضوع ميتواند در چوكات صلاحيت پارلمان مطالعه گردد .
كسيكه استدلال ميكند ، چون در قانون اساسی گفته نشده است كه ولسی جرگه اين كار را بكند بنآ كرده نميتواند ، به اعتقاد من چنين حرف ها اساس حقوقی نداشته و به اصطلاح مردم گپ مفت است . زيرا كه هرنوع قانون در بنای امر و نهی استوار است و آزادی به مفهوم مجاز شمردن هر عملی است كه نهی نگرديده باشد . در قانون اساسی مسئله طرح مصالحه ملی از جمع صلاحيت های ولسی جرگه به مثابه ركن قانونگذاری مشحصآ بيرون نگرديده است لذا این موضوع از دايره صلاحيت پارلمان خارج نيست .
مسئله ايكه مخالفين طرح بيشتر بالای آن تآكيد مينمايند اينست كه در باره عفو و مصالحه بايد مردم ويا قربانيان جنگ ها تصميم بگيرند .اما هيچ كسی تاهنوز شكل ويا به اصطلاح ميكانيزم مشخص تصميمگيری مردم ويا قربانیان جنگ ها را ارايه نكرده اند . شكل ظاهری پيشنهاد بسيار جذاب و عاطفی جلوه ميكند اما اينكه چگونه اين پيشنهاد عملی شود كمتر طرف توجه شان قرار ميگيرد .
فرض شود كه هدف ريفرندم باشد - گذشته از هزينه گزاف تعميل ريفراندم ، در شرايطی كه بحران امنيتی تمام افغانستان را تحديد ميكند ، تمام ولايات جنوبی در واقعيت امر بدست عناصر مسلح ضد دولت است ، حكومت مركزی كمترين نفوذ را در داخل كشور دارد ، آنهاييكه بنام جنگسالار ياد ميشوند يا به زور ، يا به زر ٫ يا به زاری ، يا به نيرنگ بيشترين نفوذ را در بين مردم دارند ، فقر و گرسنگی در اكثر ولايات دوردست افغانستان بيداد ميكند ، آيا ممكن خواهد بود درين حالت يك نتيجه مثمر از ريفراندم بدست آيد !!ء
كسانی هم كه ميگويند قربانی های جنگ تصميم بگيرند ، احتمالآ فكر ميكنند قربانی های جنگ و جنايت تنها كسانی هستند كه در راكتباران كابل و جنگ های تنظيمی متضرر شدند و به عقيده ايشان آنها را به سادگی از شهر كابل و حومه آن يكجا جمع كرده و يكباره سرنوشت جنايتكاران جنگی را تعيين نمود .
اين تصور حداقل ساده است ، تراژيدی مردم افغانستان صدها مرتبه بزرگتر از آنست كه فكر ميشود . كابل بخشی از درد و آلام مردم افغانستان است . نسل كشی يكاولنگ ، مزارشريف ، پروان و شمالی و غيره قتل های دسته جمعی ، سه مليون آواره در پاكستان ، سه مليون آواره در ايران ، يك مليون مهاجر بی وطن در اروپا همه قربانی جنگ های سه دهه اخير هستند .
فاميلی از مردم افغانستان وجود ندارد كه از اثر جنگ و جنايت سی ساله قربانی جانی و مالی نداده باشد .
البته فاميل های انگشت شماريكه از مهور خاندان بودند در آغاز« لرزیدن بيد » قصر های خود را به فروش رسانیده و با متعلقین خود افغانستان را ترك گفتند و در طول سه دهه جنگ مترصد اوضاع بودند و امروز برگشته در افغانستان با غصب امتيازات ، سنگ « دفاع از حقوق قربانی های جنگ » را سختر از ديگران در سينه ميكوبند ، شامل نميگردد.
پس درينصورت هم بايد تمام مردم افغانستان منحيث بازمانده های قربانی جنگ های سه دهه اخير جمع شوند و تصميم بگيرند كه مشكلات آن هم همان خواهد بود كه در بالا تذكار يافت . ازطرف ديگر اين واقعيت را بايد پذيرفت كه قربانی های جنگ و جنايت سه دهه اخير مربوط به يك گروپ درگير در جنگ نيست بلكه متعلق ويا هواخواه اين ويا آن گروپ درگير جنگ هست . زيراكه خصومت های آيدلوژيكی ، قومی ، زبانی و مذهبی آنقدر دامن زده شده كه هر كسی خود را مربوط به طرفی ميداند . درصورت نفی مصالحه همه شمول ، چنان طوفانی برخواهد خواست كه هركس بر عليه هركس اقامه دعوا خواهد كرد كه نتيجه آن منجر به بلای عظيم ديگری خواهد شد . درينصورت حتٰی رئيس جمهور كرزی منحيث معاون وزير خارجه طالبان به صفت شريك جنايت رژيم طالبان از اتهام مصئون نخواهد ماند . و همچنان « بابای ملت » از كرده های دوران شاهی به خصوص از جنايات هاشم خان صدراعظم و وزير گل محمد مومند در برابر مردم جوابده خواهد بود . فراموش نشود ، همانطوريكه بدون فراگير بودن مصالحه ملی استقرار صلح غيرممكن است ، بدون همه شمول بودن دورانهای وقوع جنايت عدالت برقرار نميگردد .
كسانيكه به اين فكر هست كه خارجی ها در جامعه ما عدالت را برقرار ميكنند ، اين فكر آرمانگرايانه است . خارجی ها در افغانستان منافع خود را دنبال ميكنند نه برای برقرار كردن عدالت آمده اند . اگر صدام حسین با امريكا سازش ميكرد ، با همه جنايات خود شايد بدار آويخته نميشد . البته اين موضوع جدا است .
استدلال ديگريكه مطرح ميشود اينست كه چون تعدادی از متهمين نقض حقوق بشر ، عضو ولسی جرگه هستند لذا نميتوانند به نفع خود فيصله صادر نمایند . باید گفت كه این دليل نيز اساس حقوقی ندارد بلكه يك احساس عاطفی است كه بيان ميگردد . مسلم است كه در پارلمان اشخاصی وجود دارند كه دست آنها به خون مردم آلوده است و به اين سبب نبايد پارلمان به مثابه انستيتوت معتبر نمايندگی از مردم كه ۳۵۱ وكلای مردم را محتوی است ، مجموعه يی از جنايتكاران شمرده شود . و كسانی هم كه متهم هستند ، حالت حقوقی آنها در فعاليت های پارلمانی به صفت وكيل تبارز ميآبد و نه به صفت متهم به جنايت .
همين پارلمان ، همين رئيس جمهور و همين حكومت كه از راه تقلبی ترين شيوه ها بوجود آمد ، بيانگر هويت همين جامعه است . شما نميتوانید كه جامعه تان جامعه افغانستان باشد ولی پارلمان ، رئيس جمهور و حكومت تان مطابق به معيار ها و استاندرت های جامعه اروپا باشد . يكی از علمای جامعه شناسی ميگويد (( هر مردم لايق همان دولتی است كه خود ، آنرا انتخاب ميكند )) . همان كسانيكه در انتخابات اعم از پارلمانی و رياست جمهوری تقلب كردند نيز برخاسته از همين جامعه هستند . همين وكلا كه پارلمان را تشكيل دادند برگزيده همين مردم هستند . وقتيكه سنگ دفاع از مردم بر سينه كوبیده ميشود باید با بالای رآی مردم هم حساب صورت گيرد.
مسئله ديگر مطروحه درين بحبوحه اينست كه مصوبه ، مخالف قوانين بين المللی شمرده شده است .
درين شكی وجود ندارد كه بعضآ طرح ها توسط انستيتوت های مختلف حاكميت ، با ستاندرت های موازين بين المللی در تناقض قرار ميگيرد . زيراكه خصوصيت جوامع باهم فرق ميكند . قسميكه آگاهان امور قانونی میفهمند كه بعضی از مفادات قانون اساسی جدید افغانستان علاوه براينكه در تناقض با همديگر قرار دارد ، درعين حال با معيار های بين الدول نيز در تضاد است . منظورم ماده اول ، ماده سوم ، ماده هفتم ، ماده بيستم ، ماده شصت و دوم و بعضی مواد ديگر كه تذكار و تشريح ٱنها از حوصله يك مقاله خارج است.
معمولآ در قوانين اساسی كشور های ديگر ، ماده يی در فصل تعديلات تسجيل ميگردد كه بيانگر ارجحيت يكی از مواد متضاد است يعنی در صورت تناقض قانون داخلی با قانون بين المللی ، به كدام از آنها اعتبار داده شود . اما در قانون اساسی افغانستان چنين حالت پيشبينی نگرديده است . معمول بر آنست كه تمام كشور های مستقل جهان درين حالت يعنی درصورت تناقض قانون داخلی با قانون بين المللی ، خلل ناپذيری منافع ملی و اعتبار هويت ملی خود را معيار اولويت قرار میدهند . قسميكه دانشمندان كرام ميدانند كه ايالات متحده امريكا با درنظر گرفتن مصلحت ملی خود منقاد به اساسنامه ديوان بين المللی دادگستری كه جزء لاينفك منشور ملل متحد است نميباشد و به اساس آن كسی نميتواند يك نظامی امريكائی را كه در كشور های ديگر مرتكب جنايت ميگردد به محكمه لاهه بكشاند ، با وجوديكه در ماده «93 منشور ملل متحد گفته شده « تمام اعضای ملل متحد به خودی خود قبول كنندگان اساسنامه ديوان بين المللی دادگستری هستند
مبلغين موضوع « تناقض طرح مصالحه ملی با موازين بين المللی » تآكيد دارند كه دفتر نمايندگی سازمان ملل در كابل يوناما واكنش نشان داده و ديدبان حقوق بشر كه « مركز آن در نيویارك است » مخالفت خود را نشان داده است ويا كدام انجووی ديگری حكم كرده است كه پارلمان افغانستان صلاحيت طرح مصالحه ملی را ندارد .» .
درينجا اولتر از همه توجه خوانندگان محترم را به نحوه تبليغات جلب ميكنم . در گذشته ها وقتيكه از ديدبان حقوق بشر سخن به ميان ميآمد نام آن « هومان رايت واچ » بخاطر موءثريت تبليغ در اذهان عامه از طرف مبلغين ، برجسته ميگردید اما حالا به نسبت اينكه نام هومان رايت واچ به علت تهيه گزارش های فرمايشی بی اعتبار شده است ، لذا تاكتيك تبليغی عوض شده و بجای « نام » ، « مقر » ديدبان حقوق بشر ، برای تحت تآثير گرفتن اذهان مردم صيقل داده ميشود . اگر به منابع تبليغی توجه صورت گيرد فهميده ميشود كه ده ها بار در پهلوی ذكر « ديدبان حقوق بشر » آدرس آن با جمله « مركز آن در نيويارك است » با تمتراق تذكر داده ميشود . بلی ! واقعآ از ديدبان حقوق بشر به نسبت فعاليت های ضد حقوقی و جانبدارانه آن در كشور های مانند افغانستان ، اوزبيكستان ، عراق ، ايران ، سوريه ، كوريای شمالی ، چين ، بلاروس ، يوگسلاويا و بضی ممالك دیگر ، اعتبار ديگری بجز آدرس نيويارك آن باقی نمانده است.
اما به ارتباط اصل حقوقی مسئله بايد گفته شود كه در فصل اول « مقاصد و اصول » ماده هفتم منشور سازمان ملل متحد چنين آمده است :
(( هيچيك از مقررات مندرج درين منشور ، ملل متحد را مجاز نميدارد در اموری كه ذاتآ جزو صلاحيت داخلی هر كشوری است دخالت نمايد و اعضآ را نيز ملزم نميكند كه چنين موضوعاتی را تابع مقررات اين منشور قرار دهند ليكن اين اصل به اعمال اقدامات قهری پيشبينی شده در فصل هفتم لطمه وارد نخواهد آورد . البته در فصل هفتم اقدام و دخالت دريك كشور در موارد تهديد صلح جهانی و اعمال تجاوز پيشگويی شده است .
به اساس ماده مذكور هيچكسی حق ندارد كه در مسايل داخلی يك دولت مستقل كه مربوط به منافع ملی آنست مداخله نمايد و صراحت این ماده به هيچوجه دیگری تفسیر شده نمیتواند .هيچكسی و هيچ نهاد خارجی قانونآ حق ندارد كه حكم صادر كند كه طرح مصالحه از صلاحيت پارلمان نيست . چندی قبل درين زمينه كمسيون باصلاحيتی در داخل پارلمان ايجاد شد كه وظيفه « ديوان عالی قانون اساسی « را به پيش ميبرد ، اين كمسيون دارای صلاحیت تفسير مفادات قانون اساسی و همچنان فيصله های پارلمان ميباشد.
ماده هفتم منشور مصالحه ملی كه گفته شده - باتشکیل شورای ملی افغانستان تمام قوانین و میثاق های بین المللی با قانون اساسی و سایر قوانین افغانستان مقایسه گردیده و تنها قانون برای دولت و مردم افغانستان الزام آور می باشد که به تصویب شورای ملی افغانستان برسد . نيز ميتواند در بستر ماده هفتم منشور ملل متحد تحليل و ارزيابی گردد .
بحث دیگر مستلزم تدقيق و توجه درين بحبوحه عبارت از جهت حقوقی اظهارات و موضعگيری جناب حامد كرزی به حيث رئيس سه قوا ويا رئيس دولت است
رئيس جمهور كرزی در اظهارات خود بطور روشن گفت كه موضوع را بخاطر بررسی عميق مصوبه ولسی جرگه به حقوقدانها راجع ساخته است . اما سخنگوی آن این موضعگيری را مخالفت كرزی با طرح مصالحه تفسير نمود . صرفنظر ازین تناقض گويی ، اگر مصوبه بعداز فيصله ولسی جرگه از مشرانو جرگه نيز پاس شده باشد ، پس رئيس جمهور با ارجاع مصوبه به غور و برسی ، صلاحيت قانونی خود را در زمینه تطبيق نموده است كه اين صلاحيت در ماده نود و چهارم قانون اساسی افغانستان بازتاب يافته است . درين ماده كه بيانگر پروسیجر تكميل قانون است در ضمن تعريف قانون ، چنين آمده است (( ..... در صورتيكه رئيس جمهور با مصوبه شورای ملی موافقه نداشته باشد ميتواند آنرا در ظرف پانزده روز از تاريخ تقديم با ذكر دلايل به ولسی جرگه مسترد نمايد . با سپری شدن این مدت ويا در صورتیكه ولسی جرگه آنرا مجددآ با دو ثلث آرای كل اعضآ تصويب نمايد ، مصوبه توشيح شده و نافذ ميگردد
. ))
البته درينجا موضوع مبهم است كه آيا مصوبه بعداز فيصله ولسی جرگه ، تآييد مشرانو جرگه را باخود دارد كه به توشيح رئيس جمهور راجع شده است ويا اينكه تا هنوز از مشرانو جرگه پاس نشده و هياهو پيرامون آن به اصطلاح مردم « پيش از اجل يخن كندن است » . زيراكه قانون به اساس تعريف ماده نود و چهارم عبارت است از مصوبه هر دو مجلس كه به توشيح رئيس جمهور رسيده باشد ميباشد.
در ختم كلام ميخواهم بگويم كه مطابق با ضرب المثل وطنی خون با خون شسته نميشود ، صلح و آشتی ملی الترناتيف ندارد ، انتقام جويی به نفع تآمين صلح و ثبات در كشور نيست ، اگر موضوع گذشت و آشتی ملی برای هموار نمودن جاده بخاطر ايجاد ملت و تثبيت هويت ملی مطرح شود ، حتٰی با آن طالبان افغانستان كه ازجنگ دست بكشند و در زيرحاكميت قانون زندگی مشترك نمايند بايد مصالحه صورت گيرد .
ومن الله التوفيق

تحلیل جابجایی های اخیر مقامات عالیرتبه دولت روسیه

تحلیل جابجایی های اخیر مقامات عالیرتبه دولت روسیه
جمعه ۱۶ فبروری - ... تقویت وزیر دفاع اسبق، سرگئی ایوانف، بطور مستقیم مرتبط با تقویت بخش نظامی در سیاست خارجی روسیه است. گواه آن نیز سخنرانی انتقادی پوتین علیه امریکا در کنفرانس امنیتی مونیخ طی هفتهء قبل است. ..
معادله دو مجهولی
10:33 1385 / 11 / 27 نظر نویسندگان مقالات در روزنامه ها می تواند مغایر با موضع خبرگزاری «نووستی» باشد
جابجایی ها در دولت که مدت ها بود انتظار آن می رفت، پنجشنبه شب رخ دادند. "ولادیمیر پوتین" رئیس جمهور روسیه با صدور حکمی "سرگی ایوانوف" را از مقام وزارت دفاع برکنار نمود، حقیقتاً مقام وی را ارتقاء داد، اکنون در کاخ دولت دو معاون اول نخست وزیر وجود دارند. رئیس جمهور توسط حکمی دیگر "آناتولی سردوکوف" را که تا پیش از این ریاست سازمان فدرال مالیات را بر عهده داشت، بعنوان وزیر دفاع انتصاب نمود.
بعقیده "والری خومیاکوف" کارشناس امور سیاسی، هدف این جایجایی های کادری مساوی سازی کاندیداهای بالقوه ریاست جمهوری، سرگی ایوانوف و دمیتری مدویدیف است. این کارشناس خاطر نشان نمود: "حداقل اینکه هم اکنون هر دوی آنها معاون اول نخست وزیر هستند. در هر صورت انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 در نظر گرفته می شود. زمانی بود که همه گمان می کردند ولادیمیر پوتین مدویدیف را ترجیح می دهد. از این رو در کرملین تصمیم گرفتند که قطب نما را به سمت دیگری بگردانند که هیچ کس هیچ گمانی نکند. اکنون همه تصور می کنند که وی ایوانوف را ترجیح می دهد".در عین حال این کارشناس یقین دارد که تقویت وزیر دفاع اسبق، بطور مستقیم مرتبط با تقویت بخش نظامی در سیاست خارجی روسیه است. گواه آن نیز سخنرانی رئیس جمهور در کنفرانس امنیتی مونیخ است.
در ذیل نظرات برخی از کارشناسان برجسته روسیه در رابطه با این جابجایی ها در دولت فدراسیون روسیه آمده اند:
"سرگی مارکوف": بنظر من جوانب اداری اهمیت بسیاری ندارند. مهم چیز دیگری است و اینکه عرصه کاردانی افراد تفکیک شود که تفکیک نیز شد. بنظر من، دمیتری مدویدیف در اصل به بخش اجتماعی و پروژه های ملی خواهد پرداخت و ایوانوف به پروژه های مربوط به توسعه صنایع دفاعی و صنایع هوا-فضا.
علاوه بر این، فکر می کنم که ما بطور واقع شکل گیری دو کاندیدای ریاست جمهوری و ورود و عملکرد آنها در خط آغازین را می بینیم. متوجه هستید که بروکرات ها یک سال و نیم دویدند و در جستجوی جانشین رئیس جمهور بودند و جامعه به ولادیمیر پوتین می گفت: "ولادیمیر پوتین، مهم نه جانشین و بلکه جانشینی است". و خوب است که انتخاب جانشین از پیش تعیین شده نبود که تنها انتخاب نهایی او بر مردم نهاده شود. و در این جا رئیس جمهور نه تنها بعنوان فردی دموکرات، و بلکه بعنوان رهبر جامعه عمل می کند و سهم بسزایی در توسعه دموکراسی دارد.
بنظر من این می تواند در فعالیت های احزاب پارلمانی، یعنی "روسیه واحد" و "روسیه عادل" نیز بازتاب داشته باشد.
"الکسی ماکارکین": این تصمیمی سیاسی و نه اداری است و از آنجاییکه که تصمیمی سیاسی می باشد، پس من فکر می کنم که بعید است از لحاظ اداری چیزی تغییر یابد. عرصه فعالیت های هر دو معاون اول نخست وزیر همانند سابق باقی می ماند: یکی به پروژه های ملی می پردازد و دیگری به مجموعه های دفاعی. منطق اصلاحات در دستگاه دولت تغییراتی جدی داشته است، چرا که در سال 2004 یک معاون نخست وزیر را در نظر داشت و اکنون تعداد آنان چهار نفر است.
سرگی ایوانوف به احتمال زیاد مسئولیت دفاعی خود را بر عهده خواهد داشت.
متعاقباً من فکر می کنم که مسئله جانشینی رئیس جمهور دشوار می شود، چرا که پیشتر در مطبوعات چنین طرحی دیده می شد که ایوانوف ذخیره ای برای مدویدوف می باشد و اکنون خبرنگاران و سیاستمداران در دولت می توانند آنان را در یک سطح قرار دهند.
در رابطه با انتصاب آناتولی سردوکوف در مقام وزارت دفاع نیز باید گفت که این ادامه سنت وزیر دفاع غیر نظامی است که در مورد ایوانوف نیز همینگونه بود. اکنون بحث در رابطه با بخش مالی و اقتصادی اصلاحات نظامی است و در این اوضاع به وجود فردی با تجربه کار در زمینه مالی ضرورت دارد. و انتصاب ناریشکین (ازمقام ریاست دفتر دولت به معاونت نخست وزير روسیه) نیز که وی تا پیش از آمدن به مسکو در استان لنینگراد به فعالیت های اقتصاد خارجی می پرداخت، پشتوانه ای برای تحکیم وزارتی بسیار مهم از نقطه نظر سیاسی است که بنظر من تقویت موضع وی می باشد.
"گلب پاولوفسکی": باید یاد آور ساخت که امروز دولت ما تحت ریاست پوتین در فضای واقعی سیاست عمل می کند. مجموعه واحد قوه مجریه وجود دارد که عملاً از سوی رئیس جمهور و فرمانده کل قوا اداره می شود و ساختار دولتی که اکنون دارای دو معاون اول نخست وزیر است: مدویدیف و ایوانوف. بدین ترتیب، برنامه ها و دستور کاری روز رئیس جمهور آینده روسیه از سوی "ولادیمیر پوتین" رئیس جمهور روسیه شکل می گیرد. و این ضامن این است که رئیس جمهور عملاً ریاست و اداره حکومتی همبسته را در روسیه حتی بعد از سال 2008 (پس از انتخابات ریاست جمهوری) بر عهده خواهد داشت، بدون توجه به این که چه کسی در ماه مارس 2008 انتخاب خواهد شد.

جنرال امریکایی: دولت افغانستان ضعیف و نامحبوب است

جنرال امریکایی: دولت افغانستان ضعیف و نامحبوب است
برگردان و چکیده گزارش از: سید اکبر زیوری - در حالیکه رئیس جمهور کرزی طرح مصالحه ملی پارلمان را به سردی به یک کمیسیون حقوقی ارجاع داد، ‏و خودش در تلاش برای مصالحه با بریتانیا عازم لندن گردید، بنا بر گزارش واشنگتن پوست، یک جنرال ‏ارشد امریکایی می گوید تغیر مسیر 3200 سرباز جدید امریکایی از عراق و اعزام آنها به افغانستان برای ‏اینستکه دولت آقای کرزی شدیداً از کمبود محبوبیت عامه رنج می برد. ‏
بنا بر گزارش خانم ان سکات تایسن در واشنگتن پوست مورخ 14 فبروری 2007 – روزی که رئیس جمهور ‏کرزی برای «مصالحه» با بریتانیا به لندن مسافرت نمود-، جنرال امریکایی کارل ایکنبری که ماموریتش در ‏افغانستان خاتمه یافته است هُشدار داد خطر عمده فعلاً از دست رفتن مشروعیت دولت آقای حامد کرزی در ‏بین مردم افغانستان است. ‏
به همین خاطر، تهدیدات امنیتی در افغانستان روز افزون گردیده و واشنگتن برای مقابله با آن قصد دارد تا ‏سال 2008 تعداد سربازانش را که همینک با سوق 3200 سرباز رزمی امریکایی به افغانستان به 27000 ‏نفر رسیده ؛ کماکان در همین حد نگهدارد. به این ترتیب قوت های ناتو درافغانستان که همینک به 36000 ‏می رسد، تقویت بیشتر شده و برای حملهء بهاری امسال علیه طالبان آمادگی ها مکمل می گردد. ‏جنرال ایکنبری که در برابر کمیتهء قوتهای مسلح کانگرس امریکا شهادت می داد، هُشدار داد که پاکستان نیز ‏با« خطر فزایندهء طالبانی شدن» روبروست. به این ترتیب ایکنبری نیز به جمع سایر مقامات عالیرتبهء ‏امریکایی پیوست که علناً پاکستان را برای بستن پناهگاه امن تروریستان در مناطق قبایلی تحت فشار قرار داده ‏اند. چنین اظهارات از سوی یک جنرال عالیرتبهء امریکایی، درست در روزی که رئیس جمهور کرزی با ‏صدراعظم بریتانیا ملاقات و از وی تقاضا نمود برای مقابله بیشتر با پایگاه های طالبان در خاک پاکستان ‏بالای آنکشور فشار بیاورد؛ معنای خاص خود را دارد. ‏ایکنبری ضمن اینکه خطر سقوط دادن رژیم آقای کرزی توسط طالبان را رد کرد، اما گفت:" تخریب غیر ‏قابل برگشت مشروعیت دولت افغانستان در دراز مدت بصورت بالقوه یک تهدید عمده علیه موفقیت مبارزه ‏علیه تروریسم به شمار می آید. اثر تجمعی فکتور هایی مانند: شورش های تروریستی خشونت بار، فساد ‏اداری، منابع ناکافی اجتماعی و نابرابری های فزایندهء معاشات که فعلاً با حضور گستردهء جامعهء جهانی ‏پوشش داده شده اند؛ در تخریب مشروعیت دولت افغانستان نقش خود را بازی میکنند". وی ادامه داد: " مرحله ‏ای خواهد رسید که دولت افغانستان ارتباط و تسلسل خود را با مردم از دست داده و امکان ایجاد یک دولت ‏دموکراتیک، میانه رو و خودکفا برای همیشه از بین خواهد رفت." ‏سوال حیاتی این است که آیا دولت افغانستان "در حال برنده شدن" است؟ ایکنبری گفت:" واضح است که در ‏چندین ساحهء مهم مانند فساد اداری، قضا و محاکم، پلیس و نیروی انتظامی و نیز مبارزه با مواد مخدر دولت ‏افغانستان در حال باختن می باشد." وی نهاد های دولت افغانستان را "فوق العاده ضعیف" توصیف نمود. ‏تلاشهای بیشتر امریکا و جامعهء جهانی بطور عاجل مورد نیاز است تا یک سیستم قضایی و دادرسی مناسب ‏را ایجاد کرده و اصلاحات را به پیش برده و پلیس افغانستان را که وی "چندین سال عقب مانده تر از ارتش ‏ملی" توصیف نمود؛ تعلیم وتمرین بدهد. وزارت دفاع امریکا امسال می خواهد نزدیک به شش میلیارد دالر و ‏در سال 2008 نزدیک به سه میلیارد دالر را برای بازسازی نیرو های امنیتی افغانستان، به شمول پلیس؛ ‏هزینه نماید.

دوره حامد کرزی
اسکناس دوره حامد کرزی، با هولو گرامهای امنيتی منتشر شددر زمان طالبان در افغانستان پولی به چاپ نرسید و همان پولهای دوره مجاهدين با فرازفرود ارزش، کاربرد داشت.
در سال نخست دوره حکومت بعد از طالبان نيز که در ميان برخی مردم به دوره کرزی معروف است، همان پولهای دوره مجاهدين رواج داشت.
مهمترين گامی که در دوره جديد، در جهت ثبات پولی و کاستن از تورم برداشته شد، جمع آوری پولهای سابق و چاپ پولهای جديد، با ارزشی معادل هزار برابر پولهای قبلی بود.
در اين دوره، هر افغانی جديد، با هزار افغانی سابق معاوضه شد و اين امر، نقش زيادی در کنترل تورم پولی و افزايش ارزش پول افغانی در برابر ارزهای خارجی داشت.
چاپ پول به ارزش يک، دو و پنج افغانی نيز که از زمان مجاهدين از دور خارج شده بود، بار ديگر رايج شد، اما اسکنهای پنج هزار و ده هزار افغانی، از دور خارج شد.
پولهای "دوره حامد کرزی" نيز همانند دوره های قبل، با تغييراتی در طرح، رنگ و اندازه همراه بود.
به اسکناسهای اين دوره، برای اولين بار، نوارهای براق و گرافهای "هولوگرام"، به منظور جلوگيری از جعل پول اضافه شد.
پايان؟
دولت افغانستان اميدوار است به روش ديرين تغيير پول با تغيير دولت پايان داده باشددولت جديد افغانستان اميدوار است با چاپ پولهای جديد، به روش ديرين تغيير پول با تغيير دولت پايان داده باشد. به همين منظور در پولهای اين دوره، از عکس شخصيت ها استفاده نشده، و عباراتی که نشانه يک دوره يا يک حکومت خاص باشد، به کار نرفته است.
چنين روشی، دو دهه پيش از دوره حامد کرزی، در حکومتهای کمونيستی و مجاهدين نيز به کار رفته بود، اما باز هم با تغيير حکومت، پولها نيز تغيير کرد.
اکنون بايد ديد که آيا پولهای جديد، خواهد توانست به سردرگمی نظام چاپ و نشر اسکناس در افغانستان پايان دهد يا خير.

با روی کار آمدن مجاهدین در افغانستان،

دوره مجاهدین
در دوره مجاهدين، ارزش پول افغانی به شدت کاهش يافتبا روی کار آمدن مجاهدین در افغانستان، باز هم اسکناسها دستخوش تغيير شد. اما مهمتر از آن، سقوط قابل ملاحظه ارزش پول افغانی در مقابل ارزهای خارجی بود.
کاهش ارزش پول و چاپ پولهای بدون پشتوانه، باعث افزايش حجم پول در بازار شد و در نتيجه، اسکناسهای ۵۰۰۰ و ۱۰۰۰۰ افغانی هم برای نخستين بار، به جمع اسکناسهای افغانی پيوست.
در دوره مجاهدين، همچنان که بخشهای مختلف افغانستان توسط گروههای مختلف اداره می شد، پول واحد نيز جای خود را به دو نوع پول با ارزش متفاوت داد.
افزون بر پولهايی که توسط حکومت برهان الدين ربانی در کابل منتشر می شد، گروه شبه نظامی ژنزال عبدالرشيد دوستم نيز که در شمال افغانستان تسلط داشت، پولهايی با همان طرح و رنگ منتشر و وارد بازار می کرد که در بازار به پول "دوستمی" معروف بود و ارزش کمتری در برابر پولهای کابل داشت.
مردم و بازاريان، اين پولها را، از تغييرات جزيی و سهوی که در رنگ آنها به وجود آمده بود و شماره مسلسل مندرج بر روی پولها می شناختند.
در دوره مجاهدين و با کم ارزش شدن پول افغانی، سکه نيز از دور خارج شد.

دوره کمونيستی و حذف چهره ها

در دوره حکومت کمونيستی احزاب خلق و پرچم نيز، اسکناسهای افغانستان تغييرات گسترده ای يافت.
در دوره های پيشين، با تغيير هر حکومت، تصوير حاکم يا پادشاه وقت به پولها اضافه می شد، اما مهمترین تغيير پولها در دوره کمونيستی، حذف چهره شخص اول کشور بود.
عکسها و طرحهايی با مفاهيم کارگری، از جمله صنعت و زارعت، به پولهای دوره کمونيستی اضافه شد.
در دوره پرچمی ها، نشان حکومتی از اسکناسها حذف شددر دوره حکومت خلقی ها (نور محمد تره کی و حفيظ الله امين) در سال ۱۳۵۷، نشان حکومتی "خلق" بر بالای اسکناسها جای گرفت، اما با روی کار آمدن پرچمی ها در سال ۱۳۵۸، برای اولين بار، نشان رسمی بانک مرکزی افغانستان (دافغانستان بانک) جايگزين نشانه های حکومتی در اسکناسها شد.
اين روش در دوره های بعد نيز ادامه يافت و تا هنوز، نشان رسمی بانک مرکزی افغانستان، بر بالای اسکناسها خودنمايی می کند.
کوچک شدن اندازه اسکناسها، از ديگر تغييرات پولی در دوره کمونيستی بود.

در دوره داوود خان، طرح اسکناسها يکسان بود

داوود خان
در دوره داوود خان، طرح اسکناسها يکسان بودبا به قدرت رسیدن داوود خان در سال ۱۳۵۲ خورشیدی ، ازمهمترین تغيیراتی که در چاپ پول به وجود آمد، اضافه شدن نشان جمهوری به جای نشان شاهی و تصویر داوود خان به جای تصوير شاه برکنار شده، در اسکناسها بود.
در آغاز دوره جمهوری (سال ۱۳۵۲)، یک سری اسکناس ۱۰، ۲۰، ۵۰، ۱۰۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰افغانی با طرح يگانه اما رنگهای گوناگون چاپ شد

اين دوره، تغيیرات مهمی نیز در این پولها به وجود آمد، به گونه ای که تصویر شاه بر روی پولها اضافه شد و نوشته های فارسی از روی پولها حذف شد که اين روش ت

با تاسيس "دافغانستان بانک" عبارات و واژه های فارسی از اسکناسها حذف شددر اين دوره، تغيیرات مهمی نیز در این پولها به وجود آمد، به گونه ای که تصویر شاه بر روی پولها اضافه شد و نوشته های فارسی از روی پولها حذف شد که اين روش تا هنوز ادامه دارد.
در پولهای جديد دوره ظاهر شاه، به جای عبارت "دولت شاهی افغانستان" نيز، عبارت "دافغانستان بانک" اضافه شد.
تا پيش از آن تاريخ، بزرگترين اسکناس افغانستان، ۱۰۰ افغانی بود، اما از آن پس، اسکناسهای ۵۰۰ و ۱۰۰۰ افغانی نيز اضافه شد.
در سال ۱۳۲۷خورشیدی دومین سری از پولهای دوران ظاهرشاه با تغيیراتی که باز هم در آن صورت گرفت به چاپ رسید. در سال ۱۳۴۰ سری سوم و در سال ۱۳۴۶ سری چهارم اسکناسهای ظاهر شاهی به چاپ رسید

دوران ظاهر شاه و تاسيس بانک ملی

دوران ظاهر شاه و تاسيس بانک ملی

سری اول چاپ اسکناس در زمان ظاهر شاهدر سال ۱۳۱۲ خورشیدی، ظاهرشاه به قدرت رسید و یک سال بعد هم بانک ملی افغانستان با سرمایه ۳۵ ميلیون افغانی معادل ۵/۳ميلیون دلار تاسیس شد.
همزمان با تاسیس این بانک، اولین پولهای دوران ظاهر شاه منتشر شد. این پولها در واحد های ۲، ۵، ۱۰، ۲۰، ۵۰ و۱۰۰ افغانی منتشر شد وعنوان آن از دولت علیه به "دولت شاهی افغانستان" تغيیر یافت.
در سال ۱۳۱۸ چاپ پول افغانی وارد مرحله ديگری شد. در این سال به پيشنهاد عبدالمجید زابلی "دافغانستان بانک " تاسیس شد و سرمایه دولت از بانک ملی به این بانک انتقال یافت.
در ۲۶ دلو سال ۱۳۱۸، این بانک برای اولین بار اسکناسهايی در واحد۲، ۵، ۱۰، ۲۰، ۵۰، ۱۰۰، ۵۰۰ و ۱۰۰۰ افغانی را به چاپ رساند

تجديد چاپ اسکناس با مهر حبيب الله کلکانی

دوره حبیب الله کلکانی
تجديد چاپ اسکناس با مهر حبيب الله کلکانیدر حکومت حبیب الله خان کلکانی، پول جدیدی منتشر نشد و همان پولهای دوره امان الله خان، با مهر مخصوص شاه جدید دوباره جریان پیدا کرد.
در پشت و روی این اسکناسها، سه نوع مهر دیده شده است. پولهايی که روی آنها نشان حبیب الله کلکانی دیده شده، يک نوع ۵ افغانی، ۱۰ افغانی، ۵۰ افغانی و ۳ نوع یک روپیه کابلی دوران امانی است.
اما در اين اسکناسها، در جايگاه نشان حکومتی آن، مهر حبيب الله خان با عبارات "خادم دين رسول الله" حک شده بود.

نوشته های اين پولها که تا پيش از آن فقط به زبان فارسی بود، به سه زبان فارسی، پشتو و فرانسوی افزايش يافت.

تجديد چاپ روپيه کابلیسال بعد، بازهم یک روپیه کابلی ولی بدون شماره سریال به چاپ رسید. در همان سال پولهای جداگانه ای به ارزش ۵، ۵۰ و۱۰۰ روپیه کابلی به چاپ رسید که تا سال ۱۳۰۴ خورشیدی این پولها رواج داشت.
در سال۱۳۰۴ اصلاحاتی در پول افغانی به وجود آمد. قبل از این تاریخ در هر ناحیه افغانستان اوزان و مقادیرجداگانه ای رايج بود به طور مثال، سیر کابل (هفت کيلو) با سیر سایر شهرهای افغانستان متفاوت بود و این تفاوت برای مردم مشکلاتی را به وجود آورده بود.
با اصلاحاتی که صورت گرفت، اوزان افغانستان به سیستم متریک در آمد و بعد از این تاریخ بود که واحد پول افغانستان، از "روپیه" به "افغانی" تبدیل شد.
اولین پول با واحد افغانی در سال ۱۳۰۴ خورشیدی به ارزش ۵ افغانی منتشر شد. "دولت علیه افغانستان "عنوانی بود که به اين پول اضافه شد.
تا سال ۱۳۰۷ خورشیدی که پایان عمر حکومت امانی بود، پنج نوع اسکناس ۵ افغانی، سه نوعا اسکناس ۱۰ افغانی و دو نوع اسکناس ۵۰ افغانی دیگر منتشر شد.
نوشته های اين پولها که تا پيش از آن فقط به زبان فارسی بود، به سه زبان فارسی، پشتو و فرانسوی افزايش يافت.
همچنين در شماری از اسکناسهای دوره امانی، ارزش هر پول، افزون بر زبانهای فارسی و پشتو، به زبانهای ازبکی و اردو نيز نوشته شده بود.
تعدادی از این پولها شماره سریال داشت و تعدادی هم بدون شماره سریال منتشر شد

پولها و دولتها: سرگذشت پول کاغذی در افغانستان